Witold Biernacki
   "Wojna beocka 379–371 p.n.e.
     Koniec hegemonii Sparty"

   ISBN 978-83-89943-83-5
   191 str.

   30 map i schematów

   Ilustracje kolorowe: 5 (mal. Velimir Vuksic)

   145x205 mm
                          Okładka miękka
                          Zabrze - Tarnowskie Góry 2012

Spis treści:

Prolog

I Wojna z Olintem
II Wyzwolenie Teb
III Kampania 378 roku
IV Kampania 377 roku
V Kampania 376 roku
VI Wojna na Morzu Jońskim
VII Starcie pod Tegyrą
VIII Wojna na Korkyrze
IX Zdobycie Platejów przez Beotów
X Pokój 371 roku
XI Bitwa pod Leuktrami

Epilog
Zamiast zakończenia
Aneksy
Spis map i schematów
Podstawowa bibliografia
Indeks osobowy



Notka o książce:
Linia spartańska wygięła się do tyłu, spychana przez napierających w 25 zwartych szeregach Tebańczyków. W „strefie śmierci” panował dziki chaos. Większość włóczni pękała z trzaskiem na dwoje już w czasie pierwszego starcia, uderzając w tarcze przeciwników: „oszczepów łamanych rozlega się trzask” (Ajschylos, Agamemnon, 63). Wówczas hoplici chwytali za ich ułamki i walczyli dolnymi ostrzami; inni chwytali za swoje krótkie miecze, starając się ciąć przeciwnika w nieosłonięte tarczą nogi. Mimo iż obie strony starały się za wszelką cenę utrzymać linię i nie dopuścić do rozerwania muru z tarcz, walka w pierwszych szeregach przeobraziła się w szereg pojedynków. Na polu walki zapanował taki ścisk, że włócznie stały się praktycznie bezużyteczne. Spartańscy promachoi, ci, którzy walczyli w pierwszym szeregu, starali się zbliżyć jak najbliżej do przeciwnika, aby zadać mu krótkim xiphos mordercze pchnięcie w brzuch. Niektórzy jako broni używali tarcz, by ich pchnięciem zwalić przeciwnika z nóg. Inni uderzali kolanami w krocze przeciwnika lub zadawali razy swymi łokciami w odsłoniętą przypadkiem skroń lub gardło. Ci, którzy padli, byli tratowani przez nieprzyjaciela lub swoich towarzyszy. Jednak siła impetu Tebańczyków nie malała i parli oni niepowstrzymanie do przodu, po ciałach zabitych i rannych nieprzyjaciół. Następne szeregi kroczyły po ciałach nieprzyjaciół, dźgając leżących Spartan tylnymi szpikulcami swych włóczni i dobijając ich rannych... (fragment opisu bitwy pod Leuktrami).

 

 

Notka o autorze:
Witold Biernacki (1946), częstochowianin.
W sferze jego zainteresowań znajduje się historia wojskowości antycznej oraz XVI i XVII w.
Autor wielu opracowań z tej dziedziny, takich jak m.in.: „Żółte Wody – Korsuń 1648”, „Wojna w Afryce. Ostatni akt drugiej wojny punickiej 204–202 p.n.e.”, „Powstanie Chmielnickiego. Działania wojenne na Litwie w latach 1648–1649”, „Ajgospotamoj 405 p.n.e.”, „Biała Góra 1620” czy „Wojna trzydziestoletnia. Powstanie czeskie i wojna o Palatynat 1618–1623” oraz współautor „Courtrai 1302”.

 

   Marek Plewczyński
   "Wojny i wojskowość polska w XVI wieku.
    Tom II. Lata 1548–1575"

   ISBN 978-83-89943-82-8
   424 str.

   21 map i schematów

   145x205 mm
   Okładka miękka
                          Zabrze - Tarnowskie Góry 2012

Spis treści:

Wstęp

ORGANIZACJA SIŁ ZBROJNYCH
I Sposoby finansowania wojska
II Sposób rekrutacji
III Liczebność wojska
IV Struktura organizacyjna
V Uzbrojenie i wyposażenie wojsk
VI Skład narodowościowy
VII Pochodzenie terytorialne
VIII Skład społeczny i sytuacja materialna żołnierzy
IX Wyszkolenie i piśmiennictwo wojskowe
X Fortyfikacje

DZIAŁANIA WOJENNE
XI Walki z Tatarami w latach 1548–1567
XII Interwencje polskie w Mołdawii (1551–1563)
XIII Wojna z zakonem inflanckim 1556–1557
XIV Pierwsza wojna inflancka (północna)
z Moskwą 1560–1570
XV Wojna inflancka ze Szwecją
w latach 1561–1568
XVI Walki z Niemcami i Duńczykami
w czasie I wojny północnej
XVII Walki z Tatarami w latach 1568–1575
XVIII Najazdy mołdawskie i interwencje
polskie w Mołdawii (1566–1574)

CHARAKTERYSTYKA
SZTUKI WOJENNEJ
XIX Strategia
XX Taktyka

Aneksy
Spis map i schematów



Notka o książce:
Opracowanie „Wojny i wojskowość polska XVI wieku” to pierwsza w krajowej historiografii synteza dotycząca problematyki historyczno-wojskowej „złotego wieku” dziejów polskich.
W szczegółowym opisie działań zbrojnych Autor uwzględnił wpływ warunków terenowych i sposobu użycia ówczesnej broni. Zmieniający się obraz polskiego wojska wzbogacił charakterystyką dowódców średniego i niższego szczebla. Uchwycił też zalety i wady staropolskiej sztuki wojennej.
Praca oparta jest na dotychczasowym dorobku naukowym Autora z uwzględnieniem stanu obecnej historiografii dotyczącej XVI wieku. Została ona podzielona na trzy tomy – pierwszy dotyczy lat 1500–1548, drugi 1548–1575, a trzeci 1576–1600.

 

 

Notka o autorze:
Marek Plewczyński (ur. 1946), profesor doktor habilitowany, kierownik Zakładu Historii Średniowiecznej w Instytucie Historii Akademii Podlaskiej w Siedlcach oraz pracownik Akademii Obrony Narodowej w Warszawie.
W kręgu jego szczególnych zainteresowań znajdują się dzieje wojskowości XV–XVI w. oraz historia dawnego Mazowsza.
Autor 12 książek i ponad 100 artykułów zamieszczonych w czasopismach polskich i zagranicznych. Do najważniejszych jego publikacji należą: „Żołnierz jazdy obrony potocznej za panowania Zygmunta Augusta. Studia nad zawodem wojskowym w XVI w.”, „W służbie polskiego króla. Z zagadnień struktury narodowościowej armii koronnej w latach 1500–1574” i „Wojny Jagiellonów z wschodnimi i południowymi sąsiadami Królestwa Polskiego w XV wieku”.

 

   Ulf Sundberg
   "Bitwa pod Stäket 13 VIII 1719"

   ISBN 978-83-89943-81-1
   64 str.

   7 map

   165x235 mm
   Okładka miękka
   Zabrze - Tarnowskie Góry 2012

Spis treści:
Wstęp
Wprowadzenie
I Wielka wojna północna
II Dyplomacja i galery
III Szwecja i Sztokholm w niebezpieczeństwie
IV Na miesiąc przed bitwą
V Bitwa
VI Po bitwie
Galeria postaci
Spis map
Bibliografia



Notka o książce:
13 sierpnia 1719 roku w pobliżu Baggenstäket, prawie na oczach mieszkańców Sztokholmu do szło do bitwy. Rosyjskie wojska, które przez całe lato pustoszyły wybrzeże Szwecji, próbowały zdobyć jej stolicę.
Było to jedno z ostatnich starć, do których doszło w czasie wielkiej wojny północnej. Zaczęła się ona w 1700 roku, kiedy Rosja, Dania i Saksonia zaatakowały Szwecję, aby wydrzeć jej niektóre prowincje.
Car Piotr I dążył do zakończenia wojny na warunkach korzystnych dla Rosji.
Rosyjska ofensywa rozpoczęła się na początku lata 1719 roku. Armia szwedzka nie była w stanie przeszkodzić oddziałom rosyjskim w pustoszeniu wschodniego wybrzeża, ale udało jej się obronić stolicę, chociaż przeciwko ok. 6000 żołnierzy rosyjskich Szwedzi skierowali do walki zaledwie kilkaset swoich.
Ulf Sundberg opisuje w interesujący sposób, jak Szwedom udało się powstrzymać Rosjan w tamten gorący, sierpniowy dzień przed 300 laty, kiedy to ważyły się losy Sztokholmu.

 

 

Notka o autorze:
Ulf Sundberg jest ekonomistą o szerokich zainteresowaniach historycznych. Wcześniej wydał m.in. „Kungliga släktband” (2004), „Svenska freder och stillestånd” (1997) oraz „Svenska krig 1521-1814” (1998).

 


   Maciej Trąbski
   "Pułki przedniej straży wojska koronnego
     w latach 1768–1794"

   ISBN 978-83-89943-80-4
   201 str.

   155x214 mm
   Okładka miękka
   Zabrze - Tarnowskie Góry 2012

Spis treści:

Wstęp

Rozdział I
Lekka jazda wojska koronnego w epoce saskiej (1699 – 1763)

Rozdział II
Organizacja pułków przedniej straży

Rozdział III
Charakterystyka szefów pułków, dowódców
i wybranych oficerów

Rozdział IV
Wyszkolenie i służba pułków przedniej straży

Rozdział V
Uzbrojenie, umundurowanie i wyposażenie
w latach 1768 – 1794

Rozdział VI
Pułki przedniej straży wojska koronnego
w działaniach wojennych

Rozdział VII
Lekka kawaleria typu polskiego
w osiemnastowiecznych armiach europejskich


Zakończenie

Bibliografia
Słownik wybranych terminów
Spis ilustracji i map



Notka o książce:
W pierwszej połowie XVIII w. w Europie nastąpiło przewartościowanie podejścia do poszczególnych rodzajów wojsk. Było to spowodowane upowszechnieniem się taktyki liniowej, zwiększaniem możliwości bojowych piechoty oraz użyciem na szerszą skalę artylerii polowej. Ówczesne armie zachodnioeuropejskie stawały się coraz liczniejsze, zwiększając przede wszystkim procentowy udział piechoty w swoich strukturach. W efekcie w połowie tego stulecia jazda stanowiła zazwyczaj tylko ok. 1/4 wojska liniowego. W tym samym czasie w armii Rzeczypospolitej Obojga Narodów nadal utrzymywano anachroniczne mechanizmy organizacji wojska, a kawaleria oparta na ochotniczym zaciągu stanowiła niemal połowę sił zbrojnych. Próby zmiany tego stanu rzeczy, podejmowane za panowania Augusta III, ze względów politycznych nie zostały zrealizowane. Dopiero po objęciu władzy przez Stanisława Augusta Poniatowskiego udało się przeprowadzić niezbędne reformy armii. Wówczas to sformowano pułki przedniej straży – jednostki łączące w sobie polskie tradycje z zachodnioeuropejską organizacją. Zostały one zorganizowane w latach 1768–1775, w trakcie konfederacji barskiej oraz buntu chłopskiego na Ukrainie. Ich ewolucja, pod względem struktury organizacyjnej, miała miejsce w latach 1776–1786, a ostateczna forma nadana im została postanowieniami Sejmu Czteroletniego. Pułki przedniej straży w okresie pokoju wypełniały różnorodny zakres obowiązków, natomiast w latach 1792–1794 miały znaczący udział w działaniach wojennych.

 

 

Notka o autorze:
Maciej Trąbski (ur. 1974 r.) – historyk, doktor nauk humanistycznych, pracuje w Zakładzie Historii XIX Wieku, Instytutu Historii Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Do jego obszaru zainteresowań należy historia wojskowości lat 1764–1831. Swoją uwagę koncentruje na zagadnieniach związanych z organizacją, dyscypliną, wyszkoleniem i funkcjonowaniem oddziałów w czasie pokoju oraz na działaniach militarnych w okresie powstania kościuszkowskiego, wojen napoleońskich i powstania listopadowego. Jest autorem książki „Kawaleria Królestwa Polskiego 1815–1830” oraz kilkudziesięciu artykułów dotyczących wspomnianych zagadnień.

 

 

   Mariusz Mróz
   "Sedan 12–15 maja 1940"

   ISBN 978-83-89943-79-8
   175 str.

   11 map
   145x205 mm
   Okładka miękka ze skrzydełkami
   Zabrze – Tarnowskie Góry 2011

Spis treści:

Wstęp
I Sytuacja polityczna, społeczna oraz militarna
Francji i Niemiec do wiosny 1940 r.
II Sytuacja na froncie zachodnim w maju 1940 r.
Początek niemieckiej ofensywy
III Sforsowanie Mozy w Sedanie.
Przełamanie frontu francuskiego
IV Działania wojenne po przełamaniu
francuskich linii obronnych
Zakończenie
Aneksy
Wykaz skrótów
Spis map
Bibliografia



Notka o książce:
Sedan 1940 – przełomowa bitwa o przełamanie frontu. Sforsowanie Mozy pod Sedanem przez XIX Korpus Pancerny Guderiana było kwintesencją Blitzkriegu. W ciągu zaledwie 6 dni niemieckie siły pancerne przeszły przez Belgię, pokonały, jak się zdawało, niemożliwy do przebycia dla dużych ilości pojazdów zalesiony masyw ardeński, zepchnęły belgijskie i francuskie oddziały na linię rzeki Mozy, a następnie po niecałym 8 godzinnym bombardowaniu lotniczym sforsowały rzekę, aby później całkowicie przełamać wszystkie francuskie linie oporu i wejść na tyły wojsk przeciwnika. „Cud” przerwania linii frontu o jakim myślano na froncie zachodnim w latach 1914–1918 ziścił się w zaledwie kilka dni. Bitwa, która do tego doprowadziła kosztowała stronę atakującą około 120 zabitych i 400 rannych. Jakże inna była to walka w porównaniu do wielkich operacji przełamujących I wojny światowej, kiedy nieprzynoszące żadnego rozstrzygnięcia boje potrafiły pochłonąć dziennie nawet 50 000 ludzkich istnień.
Sedan 1940 – bitwa ta obrosła w wiele mitów: nacierające przez rzekę niemieckie czołgi? uciekający w panice na samą myśl o nich francuscy żołnierze? Opis działań wojennych pozwala zapoznać się z przebiegiem całej operacji przełamującej, a zamieszczone liczne relacje osobiste zarówno dowódców jak i zwykłych żołnierzy pozwalają lepiej zrozumieć charakter tej niezwykłej bitwy.

 

 

Notka o autorze:
Mariusz Mróz (ur. w 1984 r.) absolwent Wydziału Nauk Historycznych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Aktualnie realizuje podwójny polsko-francuski doktorat na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika oraz na Université de Lorraine w Metz. Stypendysta Rządu Republiki Francuskiej.
Jego zainteresowania koncentrują się wokół historii wojskowej oraz historii Francji w XIX i XX wieku. Autor artykułów naukowych poświęconych tym tematom. Niniejsza praca powstała z połączenia tych dwóch głównych kierunków badawczych.

 

 

   Tomasz Rogacki
   "Japońsko-rosyjska wojna morska 1904–1905"

   ISBN 978-83-89943-78-1
   219 str.

   29 map
   145x205 mm
   Okładka miękka ze skrzydełkami
   Zabrze – Tarnowskie Góry 2011

Spis treści:

Wstęp

I Okręty wojenne przełomu wieków
II Sytuacja polityczna na Dalekim Wschodzie
przed wybuchem wojny rosyjsko-japońskiej
III Siły morskie stron i plany wojenne
IV Pierwsza faza bitwy o morze – zaskoczenie
V Druga faza bitwy o morze – sukcesy i porażki
VI Pogrom I Eskadry Dalekiego Wschodu
VII Cuszima (Tsu-shi-ma)
Zakończenie

Aneksy
Spis map i szkiców
Bibliografia


Notka o książce:
Przez wieki w Europie o kraju wschodzącego słońca myślano w kategoriach zdecydowanie bardziej egzotycznych, aniżeli gospodarczo-militarnych. Na zmianę takiego sposobu myślenia nie pozwalała zresztą sama Japonia, która szczelnie odizolowała się od świata zewnętrznego. Dopiero cesarz Matshuhito w drugiej połowie XIX w. przełamał tę barierę, otwierając swój kraj na zewnątrz i zupełnie przebudowując go. Zapoczątkował tym okres niesamowitego wzrostu potęgi Japonii i rozbudzenia jej mocarstwowych apetytów, które przerodziły się w wielką ekspansję na Azję południowo-wschodnią. Trwała ona przez 50 lat i zakończyła zupełną klęską (1945). Jednak początki wcale tego nie zapowiadały. Zwycięska wojna z Chinami, a następnie wspaniałe zwycięstwo nad carską Rosją utwierdzały przekonanie o dziejowej misji, jaką Japonia ma do spełnienia.
Warto w tym miejscu zauważyć, jak zadziwiająco zbieżne są okresy dochodzenia do potęgi przez państwa, które wcześniej w świecie się nie liczyły. Kajzerowskie Niemcy potrzebowały 40 lat (1870-1910), aby stać się światową potęgą i zagrozić starym mocarstwom; Japonia potrzebowała dokładnie tyle samo czasu (1860-1900).
Opisana w tej książce wojna morska między Japonią a Rosją ukazuje wpływ działań morskich na wyniki operacji na lądzie. Powodzenie na morzu w przypadku wyspiarskiej Japonii miało kapitalne znaczenie dla wyniku wojny lądowej, choć jej nie przesądzało. Nie odpowiada jednak na pytanie, dlaczego potężna Rosja uległa małej Japonii. By na nie odpowiedzieć potrzebny byłby oddzielny traktat ukazujący międzynarodowe relacje tamtych czasów oraz ujawniający źródła finansowania japońskich przemian, nie zapominając przy tym o zadziwiającej czasowej zbieżności rewolucyjnego wrzenia w Rosji z wybuchem samej wojny.

 

 

Notka o autorze:
Tomasz Rogacki (ur. 1959). Członek-założyciel Nakielskiego Bractwa Kurkowego p.w. św. Jerzego. Obecnie podinspektor w Urzędzie Miasta i Gminy Nakło nad Notecią. Historią zainteresowany od najmłodszych lat. Od pewnego czasu sfera jego zainteresowań poszerzyła się o biblistykę. Autor 11 książek historycznych i szeregu artykułów. Wyspecjalizowany w epoce napoleońskiej, choć nieobce są mu wybrane zagadnienia z innych przestrzeni historycznych. Obecna pozycja jest właśnie jedną z pozanapoleońskich.

 


   Mirosław Łukomski
   "Kwestia turecka jako czynnik polityki wewnętrznej 
     Rzeczpospolitej w latach 1587-1606"

   ISBN 978-83-89943-77-4
   124 str.

   155x214 mm
   Okładka miękka
   Zabrze - Tarnowskie Góry 2011

Spis treści:

Wprowadzenie

Rozdział I
Działalność stronnictw politycznych
w czasie bezkrólewia po śmierci
Stefana Batorego

Rozdział II
Stosunki polsko-tureckie w latach 1588-1592
w opinii szlacheckiej

Rozdział III
Próby włączenia Rzeczpospolitej
do ligi antytureckiej

Rozdział IV
Kwestia mołdawska w polskiej
polityce zagranicznej
na przełomie 1595-1596 roku

Rozdział V
Wokół rokowań w sprawie ligi antytureckiej

Rozdział VI
Interwencja Polska w Mołdawii
i Wołoszczyźnie w 1600 roku

Rozdział VII
Próby utworzenia sojuszu
polsko-moskiewskiego
skierowanego przeciwko Turcji
w latach 1605-1606


Zakończenie

Bibliografia



Notka o książce:
Ekspansja turecka w kierunku południowych granic Rzeczpospolitej była w wieku XVI jednym z jej najważniejszych problemów politycznych. Tureckie niebezpieczeństwo odsunięto, zawierając w roku 1533 pokój „wieczysty”, to znaczy do śmierci sułtana Solimana i Zygmunta Starego. Traktat ten oznaczał zdecydowany krok w kierunku nowożytnej i nowoczesnej polityki zagranicznej. Zrywał z dotychczasowymi zasadami rządzącymi polityką europejskich krajów chrześcijańskich, z wyjątkiem Francji, spośród których walka z Turkami, wyznawcami islamu, pod ideowym przewodnictwem papieża była najważniejszym zadaniem. Według tych zasad z uznanymi za "pogan" Turkami władcy chrześcijańscy nie powinni zawierać traktatów akceptujących ich stan posiadania i zobowiązujących do niepodejmowania działań wojennych przeciw Porcie. Ideowym nakazem chrześcijan miało być odzyskanie Ziemi Świętej i wyzwolenie współwyznawców z półwyspu bałkańskiego z pod jarzma „niewiernych”.

 

 

Notka o autorze:
Mirosław Łukomski (ur. 1955), doktor nauk humanistycznych, studiował historię na Uniwersytecie Warszawskim, pracownik naukowy Wyższej Szkoły Techniczno-Ekonomicznej.
Opublikował pracę "Stefan Wyszyński. Myśl historyczna jako element walki z totalitaryzmem w działalności prymasa", Warszawa 2011.

   Marcin Markowicz
   "Najazd Rakoczego na Polskę 1657"

   ISBN 978-83-89943-75-0
   176 str.

   7 map
   145x205 mm
   Okładka miękka ze skrzydełkami
   Zabrze – Tarnowskie Góry 2011

Spis treści:

Wstęp

I Siedmiogród – zarys historii
II Międzynarodowe położenie Rzeczypospolitej
w przededniu najazdu
III Marsz na Kraków
IV Współdziałanie wojsk szwedzko-brandenburskich
i siedmiogrodzkich
V Wycofanie się wojsk Rakoczego z Polski
VI Wyzwolenie Krakowa
Zakończenie

Aneksy
Spis map i schematów
Bibliografia


Notka o książce:
Grudzień roku 1656 przyniósł podpisanie w Radnot antypolskiego układu pomiędzy największymi ówczesnymi wrogami Rzeczypospolitej – Karolem Gustawem, Bohdanem Chmielnickim oraz Jerzym II Rakoczym. Efektem tego porozumienia był najazd na Rzeczpospolitą w 1657 r. wojsk siedmiogrodzkich wspieranych przez oddziały kozackie. Rzeczpospolita stanęła wówczas w obliczu zagrożenia jej ziem rozbiorem. Mimo pierwszych sukcesów nowych najeźdźców i ich współpracy z siłami szwedzkimi oraz brandenburskimi nie udało im się zrealizować planów zapisanych w układzie z Radnot.
W niniejszej książce przedstawione zostały wydarzenia roku 1657, które w polskiej historiografii dotychczas nie doczekały się właściwego opracowania poza nieco przestarzałą już pracą Ludwika Kubali. Autor starał się w miarę dokładnie prześledzić dzieje wyprawy Rakoczego w Rzeczypospolitej, począwszy od przejścia Przełęczy Wereckiej aż po kapitulację pod Międzybożem.
Praca ta nie ogranicza się tylko do prezentacji wydarzeń militarnych pierwszej połowy 1657 r., które były udziałem armii siedmiogrodzkiej, ale przedstawia je także w szerszym kontekście międzynarodowym.

 

 

Notka o autorze:
Marcin Markowicz (ur. 1976 r.). Absolwent Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego.
Obecnie pracuje jako nauczyciel w jednym z radomskich liceów. Zajmuje się historią staropolskiej sztuki wojennej, a także stosunkami Rzeczypospolitej z księstwami naddunajskimi.
Autor kilku artykułów popularnonaukowych i współautor wydawnictw o charakterze edukacyjnym.
Członek Radomskiego Towarzystwa Naukowego.

 



   Paweł Borawski
   "Wojna rosyjsko-perska 1826–1828"

   ISBN 978-83-89943-74-3
   232 str.

   5 map
   145x205 mm
   Okładka miękka ze skrzydełkami
   Zabrze – Tarnowskie Góry 2011

Spis treści:

Wstęp

I Przyczyny wojny rosyjsko-perskiej 1826–1828
II Armia perska w epoce panowania Kadżarów
III Samodzielny Korpus Kaukaski
IV Początek wojny
V Najazd armii Abbas-mirzy na Karabach.
Oblężenie Szuszy
VI Bunt Gandży. Bitwa nad rzeką Szamchor
VII Bitwa pod Jelizawietpolem i jej następstwa
VIII Operacja erywańska
Zakończenie

Aneks
Bibliografia
Spis map i schematów


Notka o książce:
Wojna rosyjsko-perska 1826–1828 należy do kluczowych problemów historii nie tylko Rosji i Persji, ale również Azerbejdżanu i Armenii. Wynik zmagań rosyjsko-perskich ukształtował bowiem na dziesięciolecia granicę państwową między carską Rosją a Persją dynastii Kadżarów. Wytyczona została ona właśnie na mocy traktatu w Turkmanczaju, kończącego wojnę. Granica ta przetrwała do dziś jako granica państwowa między Islamską Republiką Iranu a Republiką Azerbejdżanu.
Wojna rosyjsko-perska 1826–1828 jest bardzo ważnym zagadnieniem dla dziejów Iranu i Rosji oraz trzech współczesnych państw, leżących na Zakaukaziu: Azerbejdżanu, Armenii i Gruzji. Mimo to do tej pory nie doczekała się ona rzetelnej monografii. Najczęściej zagadnienie to poruszali historycy rosyjscy i sowieccy przy okazji badań nad stosunkami rosyjsko-perskimi w XIX stuleciu. Niestety, interesował ich przede wszystkim aspekt dyplomatyczny w relacjach między Petersburgiem a Teheranem.
Wojna rosyjsko-perska z lat 1826–1828, która jest przedmiotem niniejszej pracy, nie doczekała się poważniejszego opracowania, szczególnie w aspekcie wojskowym, tak w literaturze rosyjskiej, jak i brytyjskiej, nie mówiąc już o polskiej historiografii.

 

 

Notka o autorze:
Paweł Borawski (ur. 1983 r.) absolwent Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Aktualnie jest funkcjonariuszem Nadwiślańskiego Oddziału Straży Granicznej.
Jego zainteresowania badawcze koncentrują się wokół historii wojennej ludów Kaukazu oraz Iranu, a także przestępczości zorganizowanej na Kaukazie i Bałkanach. Jest autorem artykułów: „Konflikt zbrojny w Abchazji” (Mars 2004), „Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej jako element sił zbrojnych Iranu” (Przegląd Historyczno-Wojskowy 3/2010). Niebawem ukaże się w dwumiesięczniku Arcana jego artykuł „Albańska przestępczość zorganizowana”.
Jego zainteresowania badawcze wiążą się z kilkuletnim pobytem na Zakaukaziu oraz w Azji Środkowej.
Aktualnie przygotowuje doktorat z nowożytnej historii Kaukazu.

 

 

   Agnieszka Bartnik
   "Powstanie Cywilisa 69–70 n.e."

   ISBN 978-83-89943-73-6
   88 str.

   9 map
   165x235 mm
   Okładka miękka
   Zabrze - Tarnowskie Góry 2011

Spis treści:

Wstęp
I Sytuacja w Imperium Rzymskim w 2 połowie I wieku
II Rok Czterech Cesarzy
III Powstanie Gajusza Juliusza Cywilisa
IV Przywrócenie Pax Romana
Zakończenie
Aneksy
Bibliografia
Spis map i schematów


Notka o książce:
Około tygodnia później doszło do ataku wojsk germańskich i galijskich na stacjonujące w pobliżu miasta legiony. Powstańcy zajęli pozycję w pobliżu mostu odcinając obóz od miasta. Przebywający w mieście Cerialis z murów mógł zobaczyć batawskie wojska atakujące jego legion. Nie tracąc czasu stanął na czele żołnierzy których był w stanie zebrać w mieście i ruszył w kierunku mostu. Z wielkim wysiłkiem udało im się odbić most z rąk powstańców. Pozostawiwszy część żołnierzy, by pilnowali mostu, sam z resztą podwładnych zaczął się przebijać w kierunku obozu, gdzie toczyła się bitwa. W obozie znajdowali się Klassykus, Tutor i Cywilis zachęcając wojska do walki. Legion XXI walczył zaciekle natomiast wojska które dopiero niedawno przeszły na stronę Rzymu znajdowały się w totalnej rozsypce. Powrót Cerialisa i wydane przez niego rozkazy pozwoliły przezwyciężyć szok i zaskoczenie jakim był atak. Rzymianom udało się odbić obóz i ruszyć za powstańcami tak, że jeszcze tego samego dnia ich siły zostały pokonane i rozbite… 

 

Notka o autorze:
Agnieszka Bartnik. Doktor nauk humanistycznych w zakresie historii. Wykładowca w Instytucie Historii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Zajmuje się historią starożytną. Specjalizuje się w tematyce celtyckiej ze szczególnym uwzględnieniem wierzeń plemion celtyckich oraz celtyckich wystąpień zbrojnych. Jest autorką kilkunastu artykułów oraz przekładu sagi celtyckiej pt. „Opowieść o świni króla Mac Dathó”.





   Jakub Kozłowski
   "Konstantyn Wielki. Walka o władzę
     w latach 306-324"

   ISBN 978-83-89943-72-9
   124 str.

   155x214 mm
   Okładka miękka
   Zabrze - Tarnowskie Góry 2011

Spis treści:

Wstęp

Literatura

Rozdział I
Krytyka źródeł

Rozdział II
Konstantyn a tetrarchia

Rozdział III
Walka o pozycję polityczną

Rozdział IV
Wojna z Maksencjuszem

Rozdział V
Wojna o imperium

Zakończenie

Appendix

Bibliografia



Notka o książce:
Konstantyn, jak każda z wybitnych osobowości, wzbudzał skrajne emocje już u sobie współczesnych, bądź tworzących niedługo po jego śmierci. Nie powinno nas to jednak dziwić. Z tych samych powodów, dla których historiografowie chrześcijańscy widzą w Konstantynie wybawiciela i „odnowiciela świata”, autorzy pogańscy postrzegają go jako burzyciela starego porządku, sprzeniewierzającego się zasadom (mos maiorum) usankcjonowanym przez tradycję przodków. Te przeciwstawne stanowiska, żarliwie bronione przez zainteresowane strony, dają czytelnikowi fascynującą możliwość konfrontacji idei i poglądów reprezentowanych przez odchodzący, lecz wciąż nie godzący się na nieuchronne zmiany świat pogański, a nowy chrześcijański ład jaki zapanuje w Cesarstwie Rzymskim w nadchodzących dziesięcioleciach. Być może właśnie to sprawia, że postać cesarza należy do najlepiej rozpoznawalnych sylwetek władców rzymskich, również dla ludzi spoza ścisłego kręgu specjalistów. Jego postać pasjonuje również kolejne pokolenia badaczy, pragnących zrozumieć przemiany jakie nastały w Cesarstwie wraz z objęciem rządów jedynowładczych przez pierwszego chrześcijańskiego imperatora.

 

 

Notka o autorze:
Jakub Kozłowski. Ukończył historię na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w 2008 roku. Jest uczniem prof. dra hab. Leszka Mrozewicza, pod którego kierunkiem pracuje nad dysertacją doktorską pt. „Wschód rzymski pod panowaniem Flawiuszów: reformy administracyjne i polityka zewnętrzna”.
Jego zainteresowania naukowe skupiają się na zagadnieniach transformacji Cesarstwa rzymskiego doby panowania Wespazjana, Tytusa i Domicjana (w szczególności kwestia państw wasalnych oraz polityki względem królestwa Arsacydów) oraz problematyki Nowego Cesarstwa (dominat).
Uczestnik licznych konferencji naukowych (Toruń 2006, Białystok 2006, Kraków 2008, Łódź 2008, Poznań 2008, 2010). Stypendysta Johannes Gutenberg Universität Mainz (2008) oraz Rządu Włoskiego (La Sapienza, Roma 2010).

 

 

 

   Sławomir Skowronek
   "Guttstadt i Heilsberg. Działania wojenne
     w rejonie Dobrego Miasta i Lidzbarka Warmińskiego
     4–12 czerwca 1807"

   ISBN 978-83-89943-71-2
   280 str.

   9 map
   145x205 mm
                          Okładka miękka ze skrzydełkami
                          Zabrze 2011

Spis treści:

Wstęp
I Wojna Napoleona z IV koalicją.
Zarys wydarzeń do wiosny 1807
II Wiosenna ofensywa sprzymierzonych
i jej załamanie 4–6 czerwca 1807
III Kontrnatarcie Francuzów
IV Bitwa pod Lidzbarkiem Warmińskim
(Heilsbergiem) 10–11 czerwca 1807
V Polacy w działaniach 4–12 czerwca 1807 r.
VI Propaganda o wojnie 1806–1807 (wybrane zagadnienia)
VII Walki 4–12 czerwca 1807 roku w sztuce
i literaturze (wybrane zagadnienia)
VIII Wydarzenia 1807 roku w pamięci
współczesnych Lidzbarczan
Zakończenie
Aneks
Bibliografia
Spis map i schematów
Summary/Riassunto


Notka o książce:
Praca „Guttstadt i Heilsberg. Działania wojenne w rejonie Dobrego Miasta i Lidzbarka Warmińskiego 4–12 czerwca 1807” to adaptacja dysertacji doktorskiej Sławomira Skowronka. Autor przedstawia w niej słabo znany szerokiemu odbiorcy wycinek wojny Napoleona z IV koalicją: walki na terenie międzyrzecza Łyny i Pasłęki w okresie bezpośrednio poprzedzającym wielką batalię pod Frydlandem (14 czerwca 1807), stanowiące jej preludium. Wydarzenia te były i są ukazywane w skrajnie odmienny sposób. Przez całe dwa stulecia walczono pod Guttstadt i Heilsbergiem, najpierw na polach bitew, później na kartach dzieł historiograficznych. Autor stara się opisać wiosenną kampanię 1807 roku w sposób godzący stanowiska ówczesnych przeciwników. Obie strony wystawiły sobie bowiem po tych walkach pomniki zwycięstwa. Skrajnie odmienne wizje wydarzeń lansowała głównie propaganda obu stron, stąd – poza opisem działań wojennych i dyplomatycznych – autor zamieszcza rozdział o niektórych aspektach tej propagandy. W innym miejscu pisze o inspiracjach literackich i plastycznych zrodzonych przez wydarzenia 4–12 czerwca 1807 roku. Porusza też problem udziału Polaków w walkach pod Dobrym Miastem i Lidzbarkiem Warmińskim oraz ukazuje współczesne działania na rzecz ożywienia tradycji napoleońskich w tych miejscowościach.

 

 

Notka o autorze:
Sławomir Skowronek: lidzbarczanin, doktor historii (stopień uzyskany na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim), nauczyciel Liceum Ogólnokształcącego im. Kazimierza Jagiellończyka w Lidzbarku Warmińskim, regionalista, reneaktor. Większość swego życia (ur. 1962), poza okresem studiów, spędził w rodzinnym mieście. Żonaty, ma dorosłą córkę. Lubi zgłębiać historyczną wiedzę o regionie i przekazywać ją innym. Udało mu się uruchomić działania powstrzymujące degradację dużego zabytkowego cmentarza z I wojny światowej. Aktywnie działa w grupie rekonstrukcji historycznej epoki napoleońskiej: Wileńskim Pułku Muszkieterskim. Jest współautorem (wraz z prof. Januszem Jasińskim) książki popularnonaukowej „Wschodniopruskie kampanie Napoleona”. W zamierzeniu autora praca „Guttstadt i Heilsberg…” ma stanowić podarunek dla turystów, przewodników i mieszkańców regionu; narzędzie głębszego poznania fascynujących, dziś nieco zapomnianych epizodów wielkiej epopei napoleońskiej. Czasów, kiedy na ziemi warmińsko-mazurskiej decydowały się losy Polski, Europy i świata.

 

 

 

   Robert Primke, Maciej Szczerepa
   "Kock 2–5 X 1939. Ostatnia bitwa Września
     i jej dowódca"

   ISBN 978-83-89943-70-5
   72 str.

   12 map
   165x235 mm
   Okładka miękka
                          Zabrze 2011

Spis treści:

Wstęp
I Młodość i służba w armii austriackiej
oraz Legionach
II W wojsku II RP
III Ostatni akord – kampania wrześniowa
IV Generał Kleeberg z bliska
V Publikacje
VI Pamięć o generale
Aneksy
Spis map i schematów
Przypisy
Bibliografia


Notka o książce:
Rano 2 października oddziały kawalerii generała Zygmunta Podhorskiego z Dywizji „Zaza”, które po forsownym, wyczerpującym nocnym marszu rozlokowały się w Serokomli, zostały zaalarmowane. Okazało się, że od południa, traktem z Przytoczna, zbliża się do Serokomli niemiecka kolumna zmotoryzowana. Dochodzi do starcia z piechotą wroga wspieraną przez samochody pancerne. Ta pierwsza, zwycięska zresztą potyczka, w trakcie której zniszczono dwa niemieckie wozy pancerne, przeradza się w przewlekłą walkę ogniową. W decydującym momencie, gdy hitlerowcy zaczęli się umacniać na osiągniętych pozycjach, a nawet zdobywać teren, z marszu uderzyła reszta szwadronów 5. Pułku Ułanów Zasławskich. Gwałtowny atak zakończył się powodzeniem, nieprzyjaciel został odrzucony.
Szybko jednak okazało się, iż Niemcy tak łatwo nie zrezygnują. Do ataku ruszył hitlerowski 33. pułk piechoty wsparty artylerią. W wyniku krwawej walki piechota wroga została zatrzymana i zadano jej duże straty.
W tym samym czasie doszło do starcia oddziałów wchodzących w skład Dywizji „Brzoza” (50. DP) broniącej Kocka z niemieckim 66. pułkiem piechoty. Także i na tym kierunku, pomimo ponawiania ataków, nieprzyjacielowi nie udało się złamać obrony…

 

 

Notka o autorach:
Robert Primke ur. w 1965 r. w Paczkowie. Absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu. Nauczyciel, historyk i publicysta. Współautor kilkunastu książek dotyczących szeroko pojętych dziejów Śląska.
Maciej Szczerepa ur. w 1972 r. w Lwówku Śląskim. Ukończył historię na Uniwersytecie Wrocławskim. Regionalista i publicysta. Autor i współautor kilkudziesięciu publikacji i artykułów poświęconych przeszłości Dolnego Śląska.


   Dariusz Milewski
   "Rywalizacja polsko-kozacka o Mołdawię w dobie
     powstania Bohdana Chmielnickiego (1648-1653)"

   ISBN 978-83-89943-69-9
   320 str.

   6 map
   155x214 mm
   Okładka miękka
                         Zabrze 2011

Spis treści:

WSTĘP

Rozdział I
MOŁDAWIA MIĘDZY RZECZĄPOSPOLITĄ
A KOZACZYZNĄ OD POCZĄTKU KONFLIKTU
NA UKRAINIE DO NAJAZDU TATARSKO-KOZACKIEGO
NA MOŁDAWIĘ (1648-1650)

Rozdział II
SPRAWA MAŁŻEŃSTWA TYMOFIEJA CHMIELNICKIEGO
Z ROZANDĄ LUPULÓWNĄ

Rozdział III
WALKA ZBROJNA O WPŁYWY
W MOŁDAWII (1652-1653)

ZAKOŃCZENIE

ANEKS
URZĘDY MOŁDAWSKIE W XVII W.

BIBLIOGRAFIA

SPIS MAP

INDEKS OSOBOWY




Notka o książce:
Mołdawia przez pierwsze trzy stulecia swej państwowości (XIV-XVII w.) była krajem, w którym ścierały się wpływy polskie, węgierskie (później siedmiogrodzkie) i wreszcie tureckie. Jej władcy lawirowali pomiędzy sąsiednimi potęgami, usiłując zachować niezależność. Z czasem dominującą pozycję uzyskało Imperium Osmańskie. Jego przejściowe osłabienie w połowie XVII w. dopuściło do gry o wpływy w Mołdawii nie tylko Rzeczpospolitą Obojga Narodów i Siedmiogród, ale także Kozaczyznę. Bohdan Chmielnicki, uwalniając w 1648 r. Ukrainę spod władzy polskiej, podjął działania w celu zdominowania Mołdawii, pozostającej wówczas w dobrych relacjach z Polską. Dyplomatyczny i militarny nacisk Kozaków na Mołdawię spowodował reakcję Rzeczypospolitej i Siedmiogrodu, które, przezwyciężywszy wzajemną wrogość, połączyły się w 1653 r. sojuszem wojskowym przeciw Kozakom. Ich wspólna akcja doprowadziła do wyrugowania wpływów kozackich z Mołdawii i poddania jej faktycznemu zwierzchnictwu Siedmiogrodu. Koleje tego dyplomatyczno-militarnego konfliktu, toczącego się w latach 1648-1653, omawia prezentowana książka.

 

 

Notka o autorze:
Dariusz Milewski (1974), doktor nauk humanistycznych w zakresie historii, absolwent Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego i wykładowca w Instytucie Nauk Historycznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Zajmuje się historią nowożytną, specjalizując się w zakresie dziejów wojskowości staropolskiej i stosunków Rzeczypospolitej z jej południowo-wschodnimi sąsiadami. Współpracuje z magazynem historycznym „Mówią wieki”, a także ośrodkami naukowymi w Wilanowie, Jassach i Kiszyniowie. Jest autorem i redaktorem kilku monografii naukowych i kilkunastu artykułów, a także edycji źródłowych.


   "Organizacja armii w nowożytnej Europie:
     struktura – urzędy – prawo – finanse"
     praca zbiorowa pod red. Karola Łopateckiego

   ISBN 978-83-89943-68-2
   534 str.
   155x214 mm
   Okładka miękka
   Zabrze 2011

Spis treści:

Przedmowa

Marcin Gawęda, Sipahiowie lenni. System timariocki

Piotr Tafiłowski, Armie osmańska i węgierska w dobie bitwy pod Mohácsem (1526)

Bogdan Bruliga, „Ordunki” versus „arkebuzy dymiące”: tradycja i nowoczesność w Księgach o rycerskich rzeczach (Kriegsordnung) księcia Albrechta von Hohenzollerna

Karol Łopatecki, Artykuły rotmistrzowskie. Z badań nad kształtowaniem się wojsk zaciężnych w Koronie i WKsL

Dariusz Makiłła, Artykuły wojskowe hetmana Jana Zamoyskiego (1580)

Vital Kalyada, Mobilizacja służby ziemskiej w Wielkim Księstwie Litewskim w XVI stuleciu

Mariusz Balcerek, Siły zbrojne księstwa Kurlandii i Semigalii na przełomie XVI i XVII wieku

Piotr Florek, Stan przygotowania armii Wielkiego Księstwa Litewskiego do wojny ze Szwecją (1600-1601)

Karol Kościelniak, Źródła dochodów oficerów jazdy polskiej w pierwszej połowie XVII wieku

Paweł Skworoda, Przemiany wojskowości staropolskiej w XVII wieku. Przyczyny, uwarunkowania, skutki

Mirosław Nagielski, Organizacja rajtarii i arkabuzerii koronnej w XVII wieku

Andrzej Grzegorz Przepiórka, Od wolontariuszy do żołnierzy zaciężnych. Ewolucja formacji lisowczyków w dobie wojny z Moskwą (1615-1618)

Przemysław Gawron, Proces tworzenia kadry oficerskiej armii koronnej w czasach Zygmunta III Wazy (1587-1632)

Zbigniew Anusik, Gustaw II Adolf i reformy wojskowe w Szwecji

Wojciech Krawczuk, Wódz czy wojownik; Karol X Gustaw na polu bitwy

Anna Pastorek, Organizacja floty wojennej Republiki Zjednoczonych Prowincji w XVII wieku. Admiralicje, korpus oficerski, załogi

Mariusz Sawicki, Artyleria i cekhauz smoleński w 1654 roku

Krzysztof Kossarzecki, Działania wojenne nad Dźwiną w latach 1662-1667

Magdalena Ujma, Latyfundium Jana Sobieskiego a wojsko. Wybrane problemy wojskowości koronnej w drugiej połowie XVII wieku

Paweł Krokosz, Rosyjskie ustawodawstwo wojskowe doby panowania Piotra I

Tomasz Ciesielski, Generałowie wojska koronnego w latach 1717-1763

Wojciech Organiściak, O niektórych problemach kodyfikacji prawa wojskowego w Rzeczypospolitej szlacheckiej z 1775 roku

Wykaz skrótów

   Indeks osobowy




Notka o książce:
Karol Koranyi w pracy Żołnierz najemny a żołnierz zaciężny z 1948 r. zwrócił uwagę na różnorodność organizacji sił zbrojnych w nowożytnej Europie. Wraz z upadkiem et(h)osu i wartości bojowej rycerstwa, państwa przystąpiły do kształtowania nowych struktur wojskowych. Stworzono przy tym szereg unikalnych rozwiązań. Włoscy kondotierzy, niemieccy landsknechci, hiszpańskie tercios, polsko-litewski autorament narodowy, rosyjskie oddziały starego i nowego ładu – to rodzaje wojsk posługujące się różnymi zasadami werbunku, struktury urzędniczej, prawem wojskowym. Był to również czas wielkich reformatorów i wizjonerów sztuki wojskowej: Jana Tarnowskiego, Maurycego Orańskiego, Gustawa Adolfa. Te wszystkie zagadnienia i tematy, zasługują na nowe spojrzenie. (z Przedmowy)


   Grzegorz Lach
   "Alkibiades. Wódz i polityk"

   ISBN 978-83-89943-67-5
   178 str.
   3 mapy
   155x214 mm
   Okładka miękka
   Zabrze 2011

Spis treści:

Spis treści:

Wstęp

Rozdział I
Pod dachem Peryklesa

Rozdział II
Pod okiem Sokratesa

Rozdział III
Pierwsze walki

Rozdział IV
Wstąpienie na scenę publiczną

Rozdział V
Biada wam Spartanie

Rozdział VI
Pola Mantinei

Rozdział VII
W sojuszu z Nikiaszem

Rozdział VIII
Laur olimpijski

Rozdział IX
Sycylijski miraż

Rozdział X
W cieniu herm


Rozdział XI
A ja wam pokażę, że żyję

 

Rozdział XII
Demon zemsty

 

Rozdział XIII
Śladami Temistoklesa

 

Rozdział XIV
Mezalians z oligarchią

 

Rozdział XV
W obronie demokracji

 

Rozdział XVI
Wojna w Hellesponcie

 

Rozdział XVII
Krach peloponeskiej floty

 

Rozdział XVIII
Opanowanie w cieśninach

 

Rozdział XIX
Tryumfalny powrót

 

Rozdział XX
Koło fortuny

 

Rozdział XXI
Ostatnie lata

 

Zakończenie
Źródła
Bibliografia



Notka o książce:
Osoba Alkibiadesa, w starożytności niezwykle popularna i kontrowersyjna, obecnie jest prawie nieznana, za wyjątkiem wąskiego grona specjalistów i pasjonatów. Tymczasem Alkibiades, uczeń Sokratesa i wychowanek Peryklesa, był mężem stanu i wodzem, który prawie przez całe swoje życie decydująco wpływał na losy wojny peloponeskiej oraz politykę największych mocarstw swoich czasów. Chwalony i stawiany za wzór przez starożytnych Greków i Rzymian, w czasach nowożytnych stał się przedmiotem niezasłużonej krytyki i stopniowo popadał w niełaskę i zapomnienie. Jednakże jego biografia dostarcza przykładów tak niezwykłych zmian losu, nagłych upadków i niewiarygodnych wzlotów, iż trudno byłoby znaleźć drugą postać, która mogłaby mu dorównać w tym przedmiocie. Czytelnik, który dotychczas nie zetknął się z osobą Alkibiadesa, może odnieść wrażenie, iż opis jego życia i dokonań jest scenariuszem filmu sensacyjnego, a nie zapisem faktów sprzed prawie dwóch i pół tysiąca lat.

 

Notka o autorze:

Grzegorz Lach (ur. 1967 r.) jest doktorem nauk humanistycznych, absolwentem Wydziału Historycznego Uniwersytetu Śląskiego i wychowankiem prof. zw. dra hab. Wiesława Kaczanowicza. Specjalizuje się w dziejach wojskowości starożytnej Grecji, przy czym jego zainteresowania obejmują głównie okres V-III w. p.n.e.
Jego największą pasją są badania nad ewolucją helleńskiej sztuki wojennej i rolą, jaką odegrały w tym procesie wybitne jednostki. Stara się na bieżąco publikować wyniki swoich badań, czego wynikiem są kolejne opracowania ukazujące się od roku 2007: „Wyprawa sycylijska 415-413 p.n.e.”, „Sztuka wojenna starożytnej Grecji. Od zakończenia wojen perskich do wojny korynckiej”, „Salamina-Plateje 480-479 p.n.e.”.


   Grzegorz Podruczny
   "Twierdza od wewnątrz. Budownictwo wojskowe
    na Śląsku w latach 1740–1806"

   ISBN 978-83-89943-66-8
   364 str.
   321 zdjęć i planów
   155x214 mm
   Okładka miękka
   Zabrze 2011

Spis treści:

Spis treści:

Wstęp

Literatura i źródła

Rozdział I
Okoliczności towarzyszące rozwojowi
architektury wojskowej na Śląsku

Rozdział II
Organizacja budownictwa cywilnego
i wojskowego na Śląsku

Rozdział III
Koszary

Rozdział IV
Budowle zaplecza technicznego

Rozdział V
Bramy forteczne

Rozdział VI
Wartownie

Rozdział VII
Kościoły garnizonowe

Rozdział VIII
Budynki bomboodporne

Rozdział IX
Specyfika architektury wojskowej na Śląsku

Rozdział X
Analiza zagadnień urbanistycznych
związanych z obiektami wojskowymi

Zakończenie

Bibliografia

Spis ilustracji


Notka o autorze i książce:
Grzegorz Podruczny, ur. 1977 r. w Zgorzelcu. Historyk sztuki specjalizujący się w badaniach architektury militarnej. Autor i współautor książek o twierdzach w Srebrnej Górze i Wrocławiu, redaktor i współredaktor tomów zbiorowych poświęconych fortyfikacjom Srebrnej Góry i Drezdenka oraz bitwie pod Kunowicami. Pracownik naukowy Collegium Polonicum w Słubicach.
Jego najnowsza książka jest poświęcona architekturze garnizonowej, specyficznemu fenomenowi z pogranicza dziejów wojskowości, architektury i urbanistyki. Mimo tytułu odwołującego się do Śląska, Czytelnik znajdzie tu także informacje dotyczące rozwoju różnych typów architektury wojskowej w epoce nowożytnej. Zamiarem autora było bowiem pokazanie śląskich koszar, kazamat, wartowni, magazynów prochowych i innych tego rodzaju obiektów jako wyniku długiego, czasem skomplikowanego procesu rozwojowego, którego poprzednie etapy toczyły się w całej Europie.

 


   Szymon Nowak
   "Przyczółek Czerniakowski 1944"

   ISBN 978-83-89943-65-1
   280 str.
   22 mapy
   145x205 mm
   Okładka miękka ze skrzydełkami
   Zabrze 2011

Spis treści:

Wstęp

I Wojna w Polsce we wrześniu 1939r. i pierwsze konspiracje
II Plany powstania powszechnego przeciwko okupantowi
III Sowiety podchodzą do Wisły
IV „Burza”, ostatnie ustalenia i wybuch powstania w Warszawie
V Powstanie na Czerniakowie
VI Przybywa „Radosław”, napór niemiecki wzmaga się
VII Uzbrojenie przeciwników
VIII Przeprawa pododdziałów 3 DP (15/16, 16.09.1944)
IX Bitwa o przyczółek (17–20.09.1944)
X Walka o przetrwanie i agonia (21–23.09.1944)
XI Podsumowanie walk na Górnym Czerniakowie

Zakończenie
Aneksy
Spis map i schematów
Bibliografia

Opis książki:

Książka, którą przedstawiamy, to próba przybliżenia Czytelnikom walk na Górnym Czerniakowie podczas Powstania Warszawskiego w 1944 r. W początkowej części pracy otrzymujemy wprowadzenie dotyczące m. in. planowania powstania zbrojnego w okupowanej Polsce, wybuchu Powstania Warszawskiego oraz zatrzymania pod Warszawą frontu sowieckiego. Najważniejszym elementem książki jest bez wątpienia przeprawa oddziałów 3 DP ze składu 1 Armii WP gen. Berlinga oraz wspólna walka Powstańców i „Berlingowców” (jedyny taki przypadek w historii) przeciwko Niemcom. Oceniając powyższy projekt, Józef Margules w 2005 r. napisał: „W porównaniu z dotychczas opublikowanymi pracami o przyczółkach w czasie Powstania Warszawskiego, praca mgr. Nowaka jest stosunkowo najpełniejsza, gdyż zawiera dość szczegółowo opisaną problematykę działalności bojowej głównie żołnierzy Armii Krajowej i 1 Armii Wojska Polskiego. Jest to nowatorskie potraktowanie tematu, z elementami prostowania niesprawiedliwych, zafałszowanych ocen działań bojowych na Czerniakowie.” Rekonstruując wydarzenia na przyczółku czerniakowskim, autor spróbował podważyć niektóre dogmaty, stawiając nowe hipotezy dotyczące np. śmierci Andrzeja Romockiego „Morro”, przyczółka „między mostami” oraz ostatecznej daty zajęcia przez Niemców Górnego Czerniakowa.



O autorze:

Szymon Nowak. Urodzony w 1973 r. w Skierniewicach.
Absolwent Wydziału Historii Wyższej Szkoły Humanistyczno-Pedagogicznej w Łowiczu.
Jest autorem kilku artykułów popularno-naukowych w czasopismach historyczno-wojskowych.
Główne punkty jego zainteresowań to epoka napoleońska oraz czasy II wojny światowej z podkreśleniem tematu Powstania Warszawskiego.
Wyrazem tychże pasji jest niniejsza debiutancka książka Autora.

 


   Marek Plewczyński
   "Wojny i wojskowość polska w XVI wieku.
    Tom I. Lata 1500–1548"

   ISBN 978-83-89943-64-4
   460 str.
   45 map
   145x205 mm
   Okładka miękka ze skrzydełkami
                        Zabrze 2011

Spis treści:

Wstęp

ORGANIZACJA SIŁ ZBROJNYCH
I Sposoby finansowania wojska
II Rodzaje sił zbrojnych
III Sposób rekrutacji
IV Liczebność wojska
V Struktura organizacyjna
VI Uzbrojenie i wyposażenie wojsk
VII Skład narodowościowy
VIII Pochodzenie terytorialne
IX Skład społeczny i życie codzienne żołnierzy
X Wyszkolenie i piśmiennictwo wojskowe
XI Fortyfikacje

DZIAŁANIA WOJENNE
XII Walki z Tatarami w latach 1500–1519
XIII Wojny z Mołdawią w latach 1501–1509
XIV Wojny z Wielkim Księstwem
Moskiewskim w latach 1500–1522
XV „Wojna pruska” z Zakonem
Krzyżackim 1519–1521
XVI Udział w wojnach z Turcją
i Habsburgami w latach 1521–1547
XVII Walki z Tatarami w latach 1520–1547
Udział w wojnach z Turcją
i Habsburgami w latach 1521–1547
XVIII Wojny z Mołdawią w latach 1530–1538
XIX Wojna z Wielkim Księstwem
Moskiewskim 1534–1537

CHARAKTERYSTYKA SZTUKI WOJENNEJ
XX Strategia
XXI Taktyka

Spis map i schematów

Opis książki:

Opracowanie „Wojny i wojskowość polska XVI wieku” to pierwsza w krajowej historiografii synteza dotycząca problematyki historyczno-wojskowej „złotego wieku” dziejów polskich.
W szczegółowym opisie działań zbrojnych Autor uwzględnił wpływ warunków terenowych i sposobu użycia ówczesnej broni. Zmieniający się obraz polskiego wojska wzbogacił charakterystyką dowódców średniego i niższego szczebla. Uchwycił też zalety i wady staropolskiej sztuki wojennej.
Praca oparta jest na dotychczasowym dorobku naukowym Autora z uwzględnieniem stanu obecnej historiografii dotyczącej XVI wieku. Została ona podzielona na trzy tomy – pierwszy dotyczy lat 1500-1548, drugi 1549-1575, a trzeci 1576-1600.

O autorze:

Marek Plewczyński (ur. 1946), profesor doktor habilitowany, kierownik Zakładu Historii Średniowiecznej w Instytucie Historii Akademii Podlaskiej w Siedlcach oraz pracownik Akademii Obrony Narodowej w Warszawie.
W kręgu jego szczególnych zainteresowań znajdują się dzieje wojskowości XV-XVI w. oraz historia dawnego Mazowsza.
Autor 12 książek i ponad 100 artykułów zamieszczonych w czasopismach polskich i zagranicznych. Do najważniejszych jego publikacji należą: „Żołnierz jazdy obrony potocznej za panowania Zygmunta Augusta. Studia nad zawodem wojskowym w XVI w.”, „W służbie polskiego króla. Z zagadnień struktury narodowościowej armii koronnej w latach 1500-1574” i „Wojny Jagiellonów z wschodnimi i południowymi sąsiadami Królestwa Polskiego w XV wieku”.

 

 


   "Na z góry upatrzonych pozycjach"
   pod redakcją B. Międzybrodzkiego, M. Gajdy,
   K. Fudaleja i M. Przeperskiego

   ISBN 978-83-89943-63-7
   450 str.
   155x214 mm
   Okładka miękka
   Warszawa-Zabrze 2011

 

Spis treści:

Przedmowa

Wstęp

Michał Norbert Faszcza
Antesignani – oddziały specjalne późnorepublikańskiej
armii rzymskiej?

Agnieszka Piątkowska
Gladiatorka to gladiator.
Semper sexus masculinus etiam femininum sexum continet

Mateusz Łobacz
Upadek czy ewolucja? Wybrane aspekty taktyki rzymskiej
w bitwach polowych IV w. n.e.

Łukasz Smorczewski
Restituo imperatorem auctoritatem w świetle pism
Sydoniusza Apolinarego

Szymon Modzelewski
Armia rzymska w działaniu. Historia badań i recepcji.
Wizja współczesna

Zbigniew Witczak
Niektóre aspekty strategii i taktyki walk Bolesława Chrobrego
z Henrykiem II w świetle relacji Thietmara

Marek Kawczyński
Wyprawy Bolesława Chrobrego na Ruś – rozważania
na podstawie kronik z epoki

Joanna Napierała
Andrzej I Górka. Przyczynek do biografii wojskowej

Andrzej Gładysz
Jedna, czy dwie chorągwie nadworne Zygmunta I
w kampanii mołdawskiej 1509 r.?

Zbigniew Chmiel
Militarne uwarunkowania interwencji Zygmunta III Wazy
w państwie moskiewskim

Michał Wasiucionek
Przemiany w wojskowości a bandytyzm na pograniczu
osmańskim nad dolnym Dunajem w XVII w

Karol Żojdź
Wywiad Rzeczypospolitej na terenie księstw naddunajskich
w latach 1632-1646

Maciej Adam Pieńkowski
Polskie przygotowania do wojny ze Szwecją w 1635 r.

Piotr Konieczny
Powstanie Pawluka – bitwa pod Kumejkami

Łukasz Gołaszewski
Żołnierze a mieszczanie w siedemnastowiecznej Polsce
– obrazki ze stosunków mieszkańców Knyszyna
z wojskiem koronnym w latach 1650-1651

Zbigniew Hundert
Władysław Wilczkowski, porucznik husarski
i pułkownik królewski

Katarzyna Wagner
Szwedzka okupacja Starej Warszawy
w źródłach narracyjnych 1702–1705

Tomasz Malczewski
Bitwa pod Fuengirolą: 1810-2010

Krzysztof Figa
Służba zdrowia Wielkiej Armii w kampanii 1812 r.

Konrad Krzyżewski
Sądy wojskowe w korpusie gen. Jana Nepomucena Umińskiego
(16 marca-23 maja 1831 r.)

Michał Staniszewski
Zwierzyna w roli myśliwego

Mikołaj Kubacki
Ostatnia nadzieja południa.
Kampania Nashville, wrzesień-grudzień 1864 r.

Mateusz Nowikiewicz
Dać odpór Zachodowi – wysiłki Chin na rzecz modernizacji
armii lądowej na przełomie XIX i XX wieku (1895-1912)

Mateusz Drozdowski
Działalność zaplecza logistyczno-organizacyjnego
Legionów Polskich Józefa Piłsudskiego

Daniel Fidala
Obraz oficera brytyjskiego doby Wielkiej wojny
w „Gallipoli Diary” sir Iana Hamiltona

Krzysztof Władysław Kaźmierczak
Działania sił nawodnych Austro-Węgier przeciw blokadzie
cieśniny Otranto w latach 1915-1918

Łukasz Dryblak
Wpływ francuski na rozwój Wojska Polskiego
w latach 1919-1921

Filip Gończyński-Jussis
„Biuletyn Polsko-Ukraiński” (1932–1938) – prometejski
projekt Oddziału II Sztabu Głównego Wojska Polskiego

Michał Przeperski
Wojna, przeciwnik, konsolidacja. Przyczynek do badań
nad publicystyką miesięcznika „Ruch Młodych”

Piotr Ogiński
28 sierpnia 1939 r. na dworcu kolejowym w Tarnowie.
Studium przypadku niemieckiej dywersji pozafrontowej
w 1939 r.

Krzysztof Fudalej
Znaczenie polskiej prasy wojskowej okresu międzywojennego
dla badań nad wojną polsko-bolszewicką 1919-1920

Artur Wodzyński
Taktyka walki polskiej baterii artylerii w 1939 roku

Paweł Sulich
Bitwa pod Falenicą 19 września 1939 r.

Adam Araszkiewicz
Upadek Luftwaffe widziany oczyma Adolfa Gallanda

Paweł Garstka
Rola łączności radiowej i rozpoznania w taktyce „Wilczego
Stada” stosowanej przez niemieckie okręty podwodne
w czasie II wojny światowej podczas Bitwy o Atlantyk

Paweł Zalewski
„Drugie oblicze wojny”. Działania wojskowe i dyplomatyczne
sojuszników III Rzeszy oraz aliantów w Europie,
na rzecz szybszego zakończenia II wojny światowej

Krzysztof Gajda
Raport Stroopa jako źródło wiedzy o powstaniu
w warszawskim getcie

Magdalena Gajda
„Gęsiówka” w Powstaniu Warszawskim

Marcin Milczarek
Walki schwere Panzerabteilung 503 na przyczółku Szolnok

Natalia Agnieszka Hapek
Geneza saudyjskich sił zbrojnych. Istnienie dwóch armii
jako efekt uwarunkowań historycznych Królestwa
Arabii Saudyjskiej

Przemysław Mrówka
„Przysięgam stać nieugięcie na straży władzy ludowej.
Przysięgam mężnie walczyć o świętą sprawę niepodległości,
wolności i szczęścia ludu”. Wojsko Polskie w Poznaniu ’56

Piotr Fedas
Siły Powietrzne Katangi 1960-1963

Jarema Słowiak
Bitwa o osadę Bac – Klęska, porażka,
czy nieistotna potyczka Armii Republiki Wietnamu?

Václav Šmidrkal
Propaganda specjalna armii socjalistycznych
na przykładzie ćwiczeń „Lato-67”

Bartłomiej Międzybrodzki
Przestępstwa żołnierzy Armii Radzieckiej
stacjonujących w Polsce w latach 1990-1993

Kamil Kaliszuk
Socjologia wojska jako nauka pomocn(icz)a historii


Opis książki:

W dniach 19-21 listopada 2010 roku odbyła się na Uniwersytecie Warszawskim VIII Ogólnopolska Konferencja Studentów Historyków Wojskowości organizowana w Instytucie Historycznym UW. W jej obradach wzięło udział ponad stu uczestników wygłaszając referaty, które znalazły się w niniejszym wydawnictwie. Wyniki swoich badań przedstawiali studenci i doktoranci z kilkunastu ośrodków naukowych z całej Polski, a nawet z zagranicy. Nie dziwi obecność przyszłych badaczy wojskowości z takich ośrodków jak Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Uniwersytet Wrocławskiego, Uniwersytet Gdański i Uniwersytet Warszawski, gdyż są to ośrodki w których od dawna prowadzone są badania nad historią wojen i wojskowości. Bardzo cieszy fakt, że wśród uczestników konferencji znajdujemy adeptów wojskowości z takich ośrodków jak: Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Uniwersytet Łódzki, Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie czy Akademia Humanistyczna w Pułtusku, gdzie dotąd nie prowadzono w szerszym wymiarze zajęć z historii wojskowości. Być może ci młodzi badacze, których teksty odnajdujemy w prezentowanym wydawnictwie zapoczątkują rozwój tej tematyki w swych ośrodkach naukowych.
W niniejszym wydawnictwie znajdzie czytelnik pełne spektrum problematyki wojskowej począwszy od czasów najdawniejszych, od starożytności po czasy nam współczesne... (ze Wstępu)



   Mateusz Byra
   "Powstanie w Judei 66–74 n.e."

   ISBN 978-83-89943-62-0
   280 str.
   17 map
   145x205 mm
   Okładka miękka ze skrzydełkami
   Zabrze 2011

Spis treści:

Wstęp
I Geneza i wybuch powstania w Judei
II Przeciwnicy – organizacja i uzbrojenie
III Działania wojenne w 66 r.
IV Ofensywa armii Wespazjana w 67 r.
V Odroczony wyrok – powstanie
w latach 68–70
VI Oblężenie Jerozolimy w 70 r.
VII Działania wojenne 71–74 r.
Zakończenie
Bibliografia
Spis map i schematów

Opis książki:

Wybuch wielkiego powstania żydowskiego w 66 r. był tragicznym – choć niekoniecznie nieuniknionym – zwieńczeniem rzymskich rządów w Judei. Był również początkiem krwawej wojny, wojny o której opowiada niniejsza książka. Z jednej strony walczyła w niej najlepsza armia starożytności, stojąca niemal u szczytu swej potęgi. Z drugiej desperacko odważni powstańcy, nieraz zdecydowani poświęcić wszystko dla zwycięstwa.
W trakcie lektury Czytelnik będzie miał okazję poznać przebieg rzymsko-żydowskich zmagań, odtworzony na podstawie zachowanych źródeł literackich i archeologicznych. Ale nie tylko. Będzie mógł ocenić potencjał zawodowej armii rzymskiego Imperium, szeroko opisanej w jednym z pierwszych rozdziałów, oraz zrozumieć motywacje i cele różnych odłamów ruchu powstańczego.
Być może – taką przynajmniej nadzieję żywi autor – zdoła też uzyskać odpowiedź na pytanie: czy Żydzi mieli jakiekolwiek szanse na zwycięstwo, a jeśli tak, to dlaczego je zaprzepaścili?

O autorze:

Mateusz Byra (ur. 1975) – absolwent wydziałów Prawa i Administracji oraz Humanistycznego Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.
Autor artykułów publikowanych na łamach magazynu „Taktyka i Strategia” oraz czasopism studenckiego ruchu naukowego.
Swoje obecne badania koncentruje na historii wojskowości rzymskiej w okresie pryncypatu.

 

 



   "Rzeczpospolita wobec Orientu
    w epoce nowożytnej" pod red. Dariusza Milewskiego

   ISBN 978-83-89943-61-3
   174 str.
   155x214 mm
   Okładka miękka
   Zabrze 2011

Spis treści:

Wstęp

POLITYKA I WOJSKOWOŚĆ

Valentin Constantinov
Mołdawia w stosunkach międzynarodowych
w końcu XVI i na początku XVII wieku

Dariusz Skorupa
Czy poddani Zygmunta III zaciągali się do armii tureckiej
na początku XVII wieku?

Gáspár Katkó
Campaigns of Zaporozhian Cossacks against
the Ottoman Empire between 1492 and 1642

Dariusz Milewski
Wyjście hetmanów koronnych z niewoli tatarskiej w 1650 r.

Piotr Kroll
Czynnik tatarski w polityce Iwana Wyhowskiego

Mirosław Nagielski
Wpływ Orientu na społeczeństwo szlacheckiej
Rzeczypospolitej w kontekście kampanii wiedeńskiej 1683 r.


KULTURA I SPOŁECZEŃSTWO

Kazimierz Łatak
Orient w „Kronice” Stefana Ranatowicza

Jacek Kobus
Po konie i kaftany. Przyczynek do opisu ceremonialnomajątkowego
aspektu poselstw do Wysokiej Porty

Przemysław Nowogórski
Kontakty Polski z Ziemią Świętą w XVI – XVIII w.

Michał Bogdan Nowak
Wybrani świeccy podróżnicy polscy w świecie muzułmańskim
XVIII wieku a prawosławni podróżnicy arabscy w Europie
i Ameryce Łacińskiej – zarys duchowości oraz hierarchii
zainteresowań poznawczych w spotkaniu z „innym światem”

Radosław Lolo
Tatarzy poddanymi króla pruskiego

Wykaz skrótów

The Polish-Lithuanian Commonwealth
and Orient in the Modern Era – Contents

Opis książki:

Niniejsza książka wpisuje się w tradycje badań nad Orientem i jego kontaktami
z Polską. Jest ona owocem pracy grona historyków polskich i zagranicznych.
Asumpt do podjęcia wysiłku badawczego dała konferencja „Polska – Orient
w epoce nowożytnej”, zorganizowana w październiku 2009 r. w Instytucie Nauk
Historycznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.
Wygłoszone wówczas referaty oraz dyskusja wokół nich stały się podstawą do
podjęcia dalszych, ponad rocznych studiów w wybranych fragmentach dziejów
Rzeczypospolitej i Orientu, które zaowocowały przygotowaniem jedenastu artykułów
naukowych. Zgrupowaliśmy je w dwa duże działy: „Polityka i wojskowość”
oraz „Kultura i społeczeństwo”. Omówiona w nich problematyka zamyka
się w trzystuletnich ramach czasowych, od końca XV stulecia aż po pierwsze lata
po upadku Rzeczypospolitej w końcu XVIII w. Poruszona w nich problematyka
ukazuje, jak wielopłaszczyznowe i barwne były wówczas kontakty między Rzecząpospolitą
a mieszkańcami Orientu. Pokazuje ona też, jak wiele spraw pozostaje
jeszcze do zbadania i jak ciekawa i bogata jest historia kontaktów Zachodu
ze Wschodem, Krzyża z Półksiężycem.
(ze Wstępu)

 



   Peter From
   "Klęska pod Połtawą. Kampania Karola XII
     w Rosji w latach 1707–1709"

   ISBN 978-83-89943-59-0
   432 str.
   15 map
   145x205 mm
   Okładka miękka ze skrzydełkami
                        Zabrze 2010

Spis treści:

Słowo wstępne
Wprowadzenie. Historyczny portret Karola XII
I Od Zelandii do Saksonii (1700–1706)
II Kampania w Rosji i jej uwarunkowania
III Walka może się zacząć (sierpień 1707 – kwiecień 1708)
IV Nadchodzi Lewenhaupt (czerwiec – wrzesień 1708)
V Bitwa pod Leśną (28–29 czerwca 1708)
VI Przygotowania do letniej ofensywy (maj – czerwiec 1708)
VII Bitwa pod Hołowczynem (4 lipca 1708)
VIII Kampania Lybeckera w Ingermanlandzie
(lato – jesień 1708)
IX Wiatr zmienia kierunek (lipiec – październik 1708)
X Stanisław Leszczyński i von Krassow w Polsce
(wiosna 1708 – czerwiec 1709)
XI Ukraina i Mazepa (październik 1708 – kwiecień 1709)
XII Oblężenie Połtawy (kwiecień – czerwiec 1709)
XIII Bitwa pod Połtawą (28 czerwca 1709)
XIV Kapitulacja pod Perewołoczną (1 lipca 1709)
XV Epilog. Szkodliwe skutki władzy absolutnej
i gorzkie owoce urazy
Źródła i opracowania
Spis map i schematów

Opis książki:

Tymczasem dla Lewenhaupta stawało się coraz bardziej jasne, że nie zdoła powstrzymać piechoty z lewego skrzydła przed ucieczką. Zrezygnował więc z kolejnych prób i chciał udać się na prawe skrzydło, aby stamtąd dowodzić piechotą. Jednak prawe skrzydło było już całkowicie otoczone przez rosyjskie oddziały, z których wiele znajdowało się między nim a resztką wojsk szwedzkich, jakie pozostały jeszcze na polu walki. Nie mogąc przedrzeć się na prawe skrzydło Lewenhaupt postanowił przyłączyć się do żołnierzy uciekających w stronę małego lasu budyszczańskiego i dopiero tam podjąć próbę zebrania ich do dalszej walki. Nie udało mu się jednak powstrzymać ani ogarniętej paniką piechoty, ani kawalerii z prawego skrzydła, która już znajdowała się w lesie. Później okazało się, że w panikę wpadł także Lagercrona, który w decydującej fazie bitwy wydawał
rozkazy prowadzące do poluzowania dyscypliny wśród kilku cofających się oddziałów.
Lewenhaupt z rezygnacją przyglądał się tłumom uciekających i krzyczących żołnierzy i nagle zauważył dowódcę drabantów, płk. Hårda. Podjechał więc szybko do niego, a Hård, widząc generała, zawołał: „Panie generale, czy nie możemy powstrzymać żołnierzy? Przecież oni całkowicie opuścili króla”. Wykonał przy tym zamaszysty ruch ręką wskazując na uciekających. Lewenhaupt odpowiedział mu krótko: „Uczyniłem wszystko, co w mojej mocy, ale nie udało się. Gdzie jest Jego Królewska Mość?” (fragment książki)

O autorze:

Peter From jest specjalistą od informatyki, marketingu i designu. Od dwudziestu lat interesuje się historią Szwecji, a w szczególności okresem, kiedy państwo to było europejskim mocarstwem.
Napisał wiele artykułów do fachowej prasy poświęconych tej tematyce. Jest przewodniczącym Szwedzkiego Towarzystwa Badań Historycznych (Föreningen Svensk Historisk Forsking).
W 2005 roku zadebiutował książką pt. „Karl XII:s död” („Śmierć Karola XII”), dwa lata później ukazała się „Klęska pod Połtawą”, a w 2009 roku „Kalabaliken i Bender”
(„Karol XII w Turcji”).

 


 Marian Małecki
 Rogi Hittinu 1187. Z dziejów obecności krzyżowców
 w Lewancie. Polityka – wojna – prawo – obyczaje

   ISBN 978-83-89943-58-3
   336 str.
   10 map
   145x205 mm
   Okładka miękka ze skrzydełkami
   Zabrze 2010

Spis treści:

Wstęp
I Od synodu w Clermont do drugiej krucjaty
II Szczęśliwe lata królestwa – sława,
która przeminie (1149–1174)
III Szaleństwa Renalda de Châtillon
IV Źródła Cresson (1187)
V Rogi Hittinu
VI Ku trzeciej krucjacie
VII Na marginesie wypraw krzyżowych.
Spojrzenie na krucjaty w świetle
nowszych badań
VIII Aspekty prawne
Zakończenie
Aneksy
Bibliografia
Spis map i schematów
Indeks osób

Opis książki:

Prezentowana książka to dokumentacja działalności krzyżowców w pierwszym etapie ich funkcjonowania w Ziemi Świętej. Autor ukazuje na szerokim tle przyczyny, które doprowadziły krzyżowców do największej ich klęski w dziejach, nie stroniąc od anegdot i ciekawostek. Dokonuje też własnej analizy wypraw krzyżowych, idąc niejako pod prąd poprawności politycznej z jaką dziś ukazuje się ten problem.
W niezwykle szczegółowy sposób przedstawiona została sama bitwa na Rogach Hittinu, a autor – uczestnik wyprawy „Szlakiem krucjat w Ziemi Świętej” (2009) zna zarówno pole bitwy, jak i wiele miejsc związanych z obecnością krzyżowców z autopsji.
Ukazuje też wkład cywilizacyjny krzyżowców w rozwój tej części świata – problem do niedawna marginalizowany i przemilczany. Osobne miejsce poświęca zakonom rycerskim, rysuje też psychologiczne postawy głównych bohaterów zmagań w Outremer.
Książka wypełnia lukę w polskiej literaturze historycznej w tej dziedzinie.

O autorze:

Dr Marian Małecki jest adiunktem w Katedrze Powszechnej Historii Państwa i Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, autorem 5 książek i kilkudziesięciu artykułów naukowych z dziedziny historii, historii państwa i prawa, ustroju i prawa dogmatycznego a także współautorem 12-tomowej Encyklopedii Powszechnej. Swoje zainteresowania historyczne skupia wokół problematyki wypraw krzyżowych, zakonów rycerskich, historii Śląska i Galicji, Września 1939 r., a także archeologii prawa i kultury prawnej. Jest członkiem kilku organizacji i stowarzyszeń naukowych – krajowych i zagranicznych z zakresu prawa, historii i historii ustroju, w tym współuczestniczy w międzynarodowych projektach badawczych z zakresu historii prawa i ustroju.




Sławomir Jędraszek
Armia Lagidów. Organizacja i struktura

   

  

   ISBN 978-83-89943-57-6
   96 str.
   165x235 mm
   Okładka miękka
   Zabrze 2010

Spis treści:

Wstęp
I Armia Aleksandra Wielkiego
II Początki armii Lagidów
III Ptolemejska armia w II w.
Osadnicy wojskowi i najemnicy
IV Egipcjanie w armii Lagidów
V Flota wojenna Lagidów
VI Słonie bojowe w armii Lagidów
VII Oddziały wojskowe pod rządami
ostatnich Ptolemeuszy
VIII Okres rzymski
IX Inżynieria wojskowa
w armii Lagidów
Podsumowanie
Summary
Aneksy
Bibliografia

Opis książki:

Na wstępie należy zaznaczyć, że recenzowane studium to niezwykle erudycyjne opracowanie, demonstrujące bardzo dobry warsztat archeologiczny. Struktura pracy jest dobrze przemyślana, łącząc diachroniczny przekrój rozwoju armii Lagidów z zagadnieniami szczegółowymi (kwestie osadnictwa wojskowego, roli najemników i Egipcjan, inżynieria, flota). Jako że armia Lagidów wzorowana była w dużym stopniu na macedońskiej armii Aleksandra Wielkiego, Autor przedstawia zwięzły opis tej ostatniej w części 1 pracy. W części 2 ukazane są początki armii Lagidów. Część 3 opisuje armię ptolemejską w II wieku. S. Jędraszek poddaje tutaj dogłębnej analizie kwestię osadnictwa wojskowego i kleruchów oraz najemników. Część 4 analizuje rolę Egipcjan w armii Lagidów, a dalsze części opisują słonie bojowe i flotę, armię ostatnich Ptolemeuszy, armię epoki rzymskiej i inżynierię. Ostatni, 10. rozdział, to podsumowanie. (z recenzji prof. Marka J. Olbrychta)

O autorze:

Sławomir Jędraszek jest adiunktem w Zakładzie Archeologii Śródziemnomorskiej na Uniwersytecie Gdańskim.
Jego zainteresowania badawcze koncentrują się na zagadnieniach związanych z wojskowością okresu hellenistycznego oraz archeologią Egiptu okresu późnego i hellenistycznego.




   Zamki, twierdze i garnizony Opola, Śląska i dawnej      Rzeczypospolitej
   pod. red. Tomasza Ciesielskiego

   ISBN 978-83-89943-56-9
   318 str.
   155x214 mm
   Okładka miękka
   Zabrze 2010

Notka o książce:

W niniejszym zbiorze studiów (kolejny jest w przygotowaniu) udało się zebrać 21 artykułów, których wspólnym mianownikiem są rozważania na temat zamków, twierdz i garnizonów. Starając się uzyskać jak najszerszy materiał porównawczy, zrezygnowano z wprowadzenia ograniczeń chronologicznych, dlatego też w tomie umieszczono artykuły odwołujące się do tradycji średniowiecza, epoki nowożytnej, XIX w. oraz do pierwszej połowy XX w. Konsekwentnie też nie wprowadzono ograniczeń tematycznych. Stąd w tomie znalazły się artykuły przekrojowe, syntetyczne, jak i analityczne oraz źródłowe. W części z nich omówiono historię (lub tylko fragmenty dziejów) pojedynczych obiektów ufortyfikowanych (zamki i mury miejskie Opola i Koźla, donżon lubelski, kozacka Chortyca, twierdza jasnogórska) i garnizonów (opolski w czasach habsburskich, pruskich, niemieckich i polskich, warszawski, krakowski, siedlecki oraz sanktpetersburski). W innych podjęte zostały próby oceny znaczenie zarówno całego typu budowli obronnych (zamki na Śląsku), jak i systemów twierdz (z terenów Wielkiego Księstwa Litewskiego, fryderycjańskiego Śląska i Księstwa Warszawskiego) oraz garnizonów (Królestwa Polskiego). Autorzy kilu artykułów zajęli się społecznymi kosztami istnienia twierdz i kwaterowania oddziałów wojskowych. Stosownie do przyjętych założeń tom podzielono na trzy części. W pierwszej znajdują się artykuły o zamkach, twierdzach i garnizonach Śląska, ze szczególnym uwzględnieniem Opola. Druga część poświęcona jest terenom, które do ostatniej ćwierci XVIII w. znajdowały się w granicach Rzeczypospolitej Obojga Narodów, choć często chronologicznie wybiegają w czasy, gdy wspólne państwo polsko-litewskie było już przeszłością. Taka formuła pozwala uniknąć zbyt szczegółowego dzielenia tomu na twierdze i garnizony poszczególnych zaborów, Księstwa Warszawskiego czy Królestwa Polskiego. W części zatytułowanej „Varia” znalazły się artykuły poświęcone społecznym kosztom kwaterunków wojsk oraz jedne nie przystający pod względem kryterium geograficznego do części I i II.

Spis treści:

Wstęp

I. Śląsk

Artur Boguszewicz
ZAMKI A KONFLIKTY ZBROJNE NA ŚLĄSKU W DRUGIEJ POŁOWIE XV WIEKU

Arleta Ciupińska
ZAMKI OPOLA W ŚREDNIOWIECZU

Tomasz Ciesielski, Robert Słota
ZNACZENIE MILITARNE NADODRZAŃSKICH MIAST ŚLĄSKA W XVI-XVIII WIEKU NA PRZYKŁADZIE OPOLA i KOŹLA

Grzegorz Podruczny
FRYDERYK WIELKI I JEGO TWIERDZE. PRUSKA ARCHITEKTURA OBRONNA W LATACH 1740-1786

Tomasz Przerwa
ŻYCIE W CIENIU FRYDERYCJAŃSKIEJ TWIERDZY: PRZYPADEK SREBRNEJ GÓRY

Michał Jakubik
GARNIZON OPOLSKI W CZASIE II WOJNY ŚWIATOWEJ

Jan Zadworny
PIERWSZY ETAP DZIAŁALNOŚCI OPOLSKIEGO GARNIZONU WOJSKOWEGO W LATACH 1945-1952

II. Obszar dawnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów

Agnieszka Teterycz-Puzio Anna Rawska-Skotniczny
ŚREDNIOWIECZNE BUDOWLE BASZTOWE W SYSTEMIE OBRONNYM PÓŁNOCNO-WSCHODNICH KRESÓW MAŁOPOLSKI - DONŻON W LUBLINIE

Anna Kryszak
CHORTYCA - PIERWSZA SICZ ZAPOROSKA?

Mirosław Nagielski
ZAŁOGA MIASTA WARSZAWY W DOBIE ROKOSZU JERZEGO SEBASTIANA LUBOMIRSKIEGO W LATACH 1665-1666

Konrad Bobiatyński
PRYWATNE TWIERDZE MAGNACKIE W WIELKIM KSIĘSTWIE LITEWSKIM W CZASIE WOJNY Z MOSKWĄ W LATACH 1654-1667 – WYBRANE PROBLEMY

Adam Perłakowski
ARTYLERIA KORONNA W ŚWIETLE LUSTRACJI CEKHAUZÓW W 1726 R.

Michał Baczkowski
GARNIZON KRAKOWA W LATACH 1796-1815. STRUKTURA, FINANSOWANIE, STOSUNKI Z MIESZKAŃCAMI

Artur Szponder
KOSZTY BUDOWY I UTRZYMANIA TWIERDZ W KSIĘSTWIE WARSZAWSKIM

Dariusz Złotkowski
TWIERDZA JASNOGÓRSKA W OKRESIE NAPOLEOŃSKIM (ASPEKTY MILITARNE, EKONOMICZNE I SPOŁECZNE)

Andrzej Chojnacki
GARNIZON SIEDLECKI W LATACH 1804-1831. JEDNOSTKI – INSTYTUCJE WOJSKOWE – ŻOŁNIERZE

Maciej Trąbski
GARNIZONY KAWALERII ARMII KRÓLESTWA POLSKIEGO W LATACH 1815-1830, NA PRZYKŁADZIE DYWIZJI STRZELCÓW KONNYCH

III. Varia

Tadeusz Srogosz
UWAGI W SPRAWIE POSTRZEGANIA ZACHOWANIA ŻOŁNIERZY WOBEC LUDNOŚCI CYWILNEJ W RZECZYPOSPOLITEJ W XVII WIEKU

Karol Kościelniak
WYŻYWIENIE WOJSKA KOSZTEM SPOŁECZEŃSTWA. WYBIERANIE STACJI PRZEZ ARMIĘ KORONNĄ W PIERWSZEJ POŁOWIE XVII WIEKU

Andrzej Michalski
Z PISM WOJSKOWYCH KSIĘCIA ADAMA KAZIMIERZA CZARTORYSKIEGO

Aleksander Smoliński
SANKT-PETERSBURG – WOJSKOWA STOLICA ROSJI I GARNIZON ROSYJSKIEJ ARMII I FLOTY

Wykaz skrótów




   Piotr Tafiłowski
   Mohács 29 VIII 1526

   ISBN 978-83-89943-55-2
   120 str.
   5 map
   165x235 mm
   Okładka miękka
   Zabrze 2010

Spis treści:

Wstęp
I Węgry pod panowaniem Jagiellonów
II Państwo osmańskie, jego ekspansja i siły militarne
III Rosnące zagrożenie Węgier
IV Bitwa pod Mohácsem
V Węgry po Mohácsu
Zakończenie: legenda Mohácsa
Aneks
Bibliografia
Spis map i schematów

Opis książki:

Tymczasem Osmanowie przełamali uderzenie ciężkozbrojnej jazdy, w czym główną rolę odegrała ich artyleria. Decydujące uderzenie zadał jednak prawdopodobnie wspomniany wcześniej oddział akindżych z jazdą bośniacką, wykonujący manewr oskrzydlający. W rozsypkę poszło prawe skrzydło węgierskie, dowodzone przez bana Chorwacji (który uszedł z pola bitwy), a równocześnie zauważono nieobecność króla. Węgrzy zaczęli uciekać. Walka trwała jeszcze przez jakiś czas przed czołem artylerii tureckiej, jednakże losy bitwy rozstrzygnęły się niezwykle szybko, w ciągu około 90 minut. Osmanowie nie ścigali uciekających wrogów. Walczono przez półtorej godziny, jak pisał Stefan Broderyk, jednakże zapadłe ciemności oraz deszcz uratowały życie wielu Węgrów. Niestety znaczna ich liczba zginęła w czasie ucieczki, tonąc w naddunajskich bagnach. Przerażeni rycerze szukali schronienia na drugim brzegu Dunaju, by jednak do niego dotrzeć, musieli pokonać nadrzeczne mokradła oraz wartki nurt rzeki. Właśnie zdradliwe bagniska pochłonęły najwięcej ofiar. Ciężkozbrojni rycerze na wielkich, również zakutych w żelazo koniach nie mieli większych szans na wyrwanie się z grząskiej topieli. Następnego dnia głowa głównodowodzącego armią arcybiskupa Pawła Tomori, zatknięta na długiej włóczni, obnoszona była w tureckim obozie. Spadły także głowy 1500 szlacheckich jeńców.

O autorze:

Doktor Piotr Tafiłowski (1974) jest absolwentem Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Jego zainteresowania koncentrują się wokół historii kultury późnego średniowiecza i renesansu. Obecnie pracuje jako adiunkt na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W 2007 roku nakładem wydawnictwa Infort Editions ukazała się jego książka "Wojny włoskie 1494–1559".




   Andrzej Dubicki
   "Kampania letnia na froncie rumuńskim w 1917 roku"

   ISBN 978-83-89943-54-5
   96 str.
   4 mapy, 4 schematy
   165x235 mm
   Okładka miękka
   Zabrze 2010

Spis treści:

Wstęp
I Rumunia w przededniu przystąpienia do wojny
II Armia rumuńska w przededniu wojny
III Plany wojny
IV Kampania 1916 r.
V Reorganizacja armii rumuńskiej
VI Kluczowy moment kampanii – bitwy pod Mărăşti, Mărăşeşti, Oituz
VII Wykonanie planu strategicznego kampanii 1917 r.
VIII Wykorzystanie poszczególnych broni w walkach na froncie rumuńskim
Epilog
Aneksy
Przypisy
Spis map
Spis schematów
Bibliografia

Opis książki:

Niniejsza książka prezentuje mało znany w Polsce aspekt I wojny światowej, mianowicie operacje prowadzone na froncie rumuńskim w 1916 i 1917 roku. Szczególną uwagę autor poświęcił trzem bitwom kampanii letniej 1917 roku stoczonym pod Mărăşti, Mărăseşti i Oituz, które do dnia dzisiejszego stanowią część chlubnych tradycji armii rumuńskiej. W pracy omówiono także walkę dyplomatyczną, jaką obie strony walczące w Wielkiej Wojnie musiały stoczyć, by skłonić Rumunię do opowiedzenia się po ich stronie. Niewątpliwym paradoksem historii był fakt uzyskania w wyniku wojny przez Rumunię wszystkich terenów do których zgłaszano roszczenia, czyli zarówno Transylwanii, jak i Besarabii. Wspomniana kampania letnia, która okazała się być zwycięską dla Rumunii zamykała de facto działania na tym froncie, okazała się także doskonałą trampoliną polityczną dla generała Alexandru Averescu, który w okresie międzywojennym na czele Partii Ludowej, bazującej na jego wojennej sławie, wywarł piętno na dzieje Rumunii.

O autorze:

Andrzej Dubicki (ur. 1978 r.). Adiunkt w Zakładzie Teorii Polityki i Myśli Politycznej Uniwersytetu Łódzkiego. Swoje badania koncentruje na szeroko pojmowanej historii ziem rumuńskich, zarówno w aspekcie militarnym, jak i politycznym. Aktualnie pracuje nad książkami poświęconymi ewolucji rumuńskiej myśli politycznej na przełomie XIX i XX wieku.




   Albert Borowiak
   "Powstanie kozackie 1638"

   ISBN 978-83-89943-53-8
   176 str.
   9 map
   145x205 mm
   Okładka miękka ze skrzydełkami
   Zabrze 2010

Spis treści:

Wstęp
I Sytuacja na Ukrainie 1635 – marzec 1638
II Ordynacja wojska zaporoskiego
III Krzemieńczuk – Hołtwa – Łubnie
IV Łubnie – Żołnin
V Starzec – ostatnie walki
Zakończenie
Aneksy
Spis map i schematów
Bibliografia

Opis książki:

Książka poświęcona jest mało znanym działaniom militarnym na Ukrainie, które w historiografii znane są pod mianem powstania kozackiego 1638 roku, bądź też buntem Ostranicy i Huni. W niniejszej pracy Autor ukazał sytuację jaka panowała na Ukrainie w latach 1635–1637. Opisał nieudaną próbę pacyfikacji Zaporoża przeprowadzoną przez stronę polską po zwycięskiej bitwie pod Kumejkami. Szeroko omówił propozycje hetmana wielkiego koronnego Stanisława Koniecpolskiego w sprawie uregulowania kwestii kozackiej, a także ordynację wojska zaporoskiego, uchwaloną na sejmie w 1638 roku. Po raz pierwszy w naszej historiografii przedstawił stan liczebny poszczególnych chorągwi wojska kwarcianego na przełomie 1637 i 1638 roku. Zwrócił uwagę na złożone przyczyny wybuchu powstań kozackich z lat 1637–1638, opisał cele, które chcieli osiągnąć Zaporożcy walcząc z Rzeczpospolitą. Ukazał sytuację polityczną w rejonie Morza Czarnego, w wyniku której Zaporożcom nie udało się uzyskać pomocy z zewnątrz. Przede wszystkim jednak Autor starał się w miarę dokładnie opisać działania zbrojne, począwszy od kwietnia, od wkroczenia powstańców na włość, czyli tak zwaną Ukrainę osiadłą, aż do kapitulacji wojska kozackiego na Starcu w sierpniu 1638 roku. Ostatni fragment pracy Autor poświęcił ugodzie na Masłowym Stawie, zawartej 6 grudnia 1638 roku przez przedstawicieli Rzeczypospolitej z hetmanem polnym koronnym Mikołajem Potockim na czele, a Kozakami zaporoskimi.

O autorze:

Albert Borowiak
Urodzony w 1968 roku w Poznaniu, absolwent Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego, doktorant na seminarium poświęconym staropolskiej sztuce wojennej. Interesuje się historią wojskowości, ze szczególnym uwzględnieniem wojskowości polskiej i kozackiej w XVI–XVII wieku. Autor kilku artykułów i recenzji.




   "Hetmani zaporoscy w służbie króla
     i Rzeczypospolitej"
   pod red. P. Krolla, M. Nagielskiego, M. Wagnera

   ISBN 978-83-89943-52-1
   456 str.
   155x214 mm
   Okładka miękka
   Zabrze 2010

Spis treści:

Zamiast wstępu
Kozaczyzna i jej rola w dziejach Rzeczypospolitej
Struktura wojska zaporoskiego w dobie powstania Chmielnickiego
Biogramy
Spis hetmanów, starszych wojska rejestrowego i atamanów koszowych
Bibliografia selektywna

Opis książki:

Dźwięki kozackich teorbanów i szczęk mołojeckich szabel rozbrzmiewały przez wiele stuleci na dalekich kresach Rzeczypospolitej, tworząc atmosferę niepowtarzalnego w czasach nowożytnych fenomenu ukrainnej Kozaczyzny. Kozaczyzny, a zatem wspólnoty wojskowego bractwa, słynącego męstwem i odwagą, brawurą i walecznością jej mołojców. Szła za nimi, także tworzyła legendę Kozaków, stojących na straży granic Rzeczypospolitej i broniących jej mieszkańców, tradycja wyrażona w przepełnionych smutkiem dumkach, w barwnych strojach i w codziennych obyczajach, w mentalności wolnych ludzi, kochających nade wszystko wolność, brawurę i przygodę. Któż z nas nie zna przygód walecznego, ale też niepokornego Bohuna, w którego postaci niezapomniana wyobraźnia Henryka Sienkiewicza zawarła cechy charakteru dawnego Kozaka, któż z nas nie podziwiał wątpliwości i rozterek dumnego hetmana Chmielnickiego, mądrości starego Barabasza, lub waleczności dzielnego Krzywonosa. To właśnie oni, hetmani, pułkownicy i atamani kozaccy, stawali na czele owej wspólnoty wojskowej, a w trudnych dla Kozaczyzny momentach brali na siebie odpowiedzialność za wolność i życie mołojców. Niejednokrotnie wspierali działania polskiego monarchy, stali w jednym szeregu z jego żołnierzami, ale także buntowali się, wypowiadając nieraz posłuszeństwo Rzeczypospolitej. Tym właśnie przywódcom ukrainnej Kozaczyzny poświęcona jest ta książka. (Ze Wstępu)




   Krzysztof Kubiak
   "Wojna graniczna w Angoli 1975–1989"

   ISBN 978-83-89943-51-4
   360 str.
   12 map
   145x205 mm
   Okładka miękka ze skrzydełkami
   Zabrze 2010

Spis treści:

Wstęp
I Teatr działań wojennych
II Geneza konfliktu
III Siły zbrojne stron konfliktu
IV Otoczenie międzynarodowe
V Pierwsza interwencja w Angoli
VI Pełzająca wojna (1976–1978)
VII Operacja „Reindeer”
VIII Pełzająca wojna trwa nadal
IX Eskalacja
X Decydujące starcie
XI Ostatnie boje i koniec wojny granicznej
Zakończenie
Aneks
Bibliografia
Spis map i schematów

Opis książki:

Wojna toczona przez „białą” RPA z partyzantami namibijskimi, rządową armią Angoli i wspierającymi je oddziałami kubańskimi nie została w polskiej literaturze szczegółowo opisana. Z jednej strony wpłynęła na to swoista egzotyka owego konfliktu, z drugiej fakt, iż nasz kraj, w czasie gdy na sawannach trwały boje, również znajdował się w wyjątkowo niełatwej sytuacji. Skutkowało to brakiem dostępu do rzetelnej literatury, a relacje nadsyłali jedyni „koncesjonowani” dziennikarze. Problem dostępu do wiarygodnych źródeł występuje z resztą nadal, a składają się nań: możliwa do pokonania bariera językowa i niemożliwa do pokonania sprawa utajnienia większości dokumentów odnoszących się do tego zagadnienia na Kubie, ale również w Angoli i Rosji. Autor świadom jest zagrożeń jaki owa sytuacja, wymuszająca nijako pracę na ułomnym materiale źródłowym, ze sobą niesie, ale przekonany jest, że potrzeba wypełniania „białej plamy” w polskiej literaturze przedmiotu warta jest poniesienia ryzyka. Zasadniczym celem książki było przedstawienie możliwie obiektywnego obrazu zmagań orężnych toczonych na południu Afryki i osadzenie ich w realiach regionalnej i globalnej architektury bezpieczeństwa tamtego czasu. Cel ten zdaniem autora osiągnięty został, trzeba jednak mieć nadzieję, że opinię tę podzielą Czytelnicy.

O autorze:

Dr hab. Krzysztof Kubiak (ur. 1967) jest oficerem rezerwy (komandor porucznik) Marynarki Wojennej, a także profesorem Dolnośląskiej Szkoły Wyższej we Wrocławiu i pracownikiem naukowo-dydaktycznym Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni. Jego pasje badawcze koncentrują się wokół wojen i konfliktów zbrojnych prowadzonych po II wojnie światowej (choć sporadycznie nie stroni od zajmowania się okresami wcześniejszymi), współczesnych zagrożeń bezpieczeństwa, głównie w obrębie obszarów morskich (piractwo, terroryzm morski). Jest autorem i współautorem kilkunastu, poświęconych tym zagadnieniom, książek oraz kilkuset artykułów. Prywatnie zajmuje go penetracja muzeów militarnych i nautycznych, fortyfikacji nadbrzeżnych i latarń morskich.




   Marek Woźniak
   "Armie starożytnej Persji. Od powstania państwa     Achemenidów do upadku imperium sasanidzkiego"

   ISBN 978-83-89943-50-7
   344 str.
   155x214 mm
   Okładka miękka
   Zabrze 2010

Spis treści:

Wstęp
I Achemenidzi i królestwo irańskich górali
II Arsakidzi – władcy ze stepu
III Sasanidzi – drugie imperium Persów
Aneksy
Bibliografia

Opis książki:

Przez długie wieki krwawych podbojów w Europie, Azji i Afryce doskonale wyszkolone legiony ciężkozbrojnej piechoty – stanowiące główne narzędzie wykonawcze polityki agresywnej, młodej Republiki Rzymskiej nie napotkały godnych siebie przeciwników. Celtowie przedalpejscy, italscy Grecy, Kartagińczycy, wreszcie potężna Macedonia – całe ludy i narody padały kolejno pod ciosami ich mieczy. Dopiero gdy Pompejusz i Lukullus rozszerzyli zasięg władzy rodzącego się imperium na smętne pozostałości wspaniałej niegdyś monarchii Seleukidów, kiedy niepokonane legie italskich piechurów dotarły nad Eufrat Rzymianie napotkali siłę, która przez ponad sześć wieków miała powstrzymywać ich armie przed marszem na wschód szlakiem Aleksandra Wielkiego. Siłą tą było, zajmujące ogromne obszary obecnego Iranu, Turkmenistanu i Iraku Królestwo Partyjskie i jego następca – perskie Imperium Sasanidów. (ze Wstępu)

O autorze:

Marek Adam Woźniak ur. w 1976 r. w Radomsku. Magister archeologii UW, doktorant w IAE PAN, pracownik Centrum Nauki Kopernik w Warszawie. Archeolog terenowy i uczestnik misji archeologicznych w Mele Hairan w Turkmenistanie, w Aleksandrii, Sakkara i Berenike w Egipcie oraz Nea Paphos na Cyprze. Archeolog i historyk wojskowości specjalizujący się w badaniach uzbrojenia i technik walki armii starożytnych, głównie wschodnich.




   Jan Snopkiewicz
   "Armia saska 1763–1815 (2)"

   ISBN 978-83-89943-49-1
   96 str.
   165x235 mm
   Okładka miękka
   Zabrze 2010


Spis treści:

V Udział wojsk saskich w kampaniach 1812–1815
VI Organizacja, taktyka walki, wyposażenie i umundurowanie armii saskiej w latach     1810–1815
Aneksy
Przypisy
Spis map i schematów
Bibliografia

Opis książki:

Losy armii saskiej wielokrotnie przeplatają się z dziejami oręża polskiego. Od czasów Augusta Mocnego, poprzez Augusta III, Konstytucję 3-go Maja, aż do okresu Księstwa Warszawskiego Sasi odegrali istotną rolę w politycznej i wojskowej historii Rzeczpospolitej. Polscy historycy wielokrotnie podejmowali się oceny tych wpływów, zupełnie jednak wyjątkowo znaleźć można fragmenty poświęcone samej Saksonii. Starając się, chociaż po części zapełnić tę lukę, Autor postanowił przybliżyć Czytelnikom temat armii saskiej. Być może stanie się to przyczynkiem do nieco innego spojrzenia na państwo, które było naszym wieloletnim sojusznikiem. Z taką nadzieją Autor oddaje pracę w ręce Czytelników.

O autorze:

Jan Snopkiewicz (1986) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego. Autor artykułów poświęconych armiom państw niemieckich okresu wojen napoleońskich. Pasjonat figurkowych gier wojennych, a ostatnio również rekonstrukcji historycznej.

 

© 2009 inforteditions | Projekt i wykonanie: www.biernacki.info | Odwiedzin: